Venetië aan onze voeten…

Gepost door: Corry Gepost op: 25 mei 2008 | 0 Reacties

Tags:

'Het weer is niet zo goed op het moment, het is veel te koud' zegt de eigenaar van de bed and breakfast 'Il tulipano' in Camponogare waar we net zijn aangeland. Het is bijna half acht 's avonds, 23 graden, licht bewolkt en af en toe schijnt er wat zon doorheen. Tja. Wij vonden het heerlijk toen we uit de auto stapten! Geen regen, zoals rond het Comomeer en zacht qua temperatuur. We stellen hem maar meteen gerust, voor ons is het prima zo! Morgen naar Venetië en daar hoeft het echt geen zon en 30 graden te zijn. Ook liever geen regen trouwens... 

Onvoorstelbaar dat het al weer zaterdagavond is, en we vrijdagochtend rond half 9 pas uit Middelburg zijn weggereden. De eerste dag tot Kappel, een klein plaatsje binnen de gemeente Olten, net onder Bazel. Heerlijke dag om te rijden, niet te druk, lekker weer en ruim de tijd om regelmatig even uit te stappen. Na veel korte stops kwamen we rond zes uur aan in hotel Kreuz, wat een prima (internet)keuze bleek te zijn. In de nabij gelegen plaats Olten heerlijk gegeten, beetje rondgedwaald op zoek naar een leuk café om nog een kop koffie te drinken. Wat er niet was, want in Zwitserland is men niet zo gewend om 's avonds nog koffie te drinken. Eenmaal terug in het hotel bleek dat geen probleem trouwens, gewend als men was aan vreemde buitenlanders die koffie willen op rare tijdstippen...

Vanmorgen reden we tegen tienen weg. Tomtom ingeschakeld op Camponogare en een rit van zo'n vijf uur voor de boeg. Heerlijk toch wel om redelijk relaxed precies te doen wat de navigatie je opdraagt. Ergens rond Luzern komt een kink in de kabel, als Tom plotseling zegt 'Probeer om te keren'. Hmmm??? Op de snelweg? Geen goed plan, we rijden net onder een soort overkapping, zeg maar een 'halve tunnel'. Waarschijnlijk is hij daardoor van streek. Maar even later geeft hij aan dat we na 80 meter rechtsaf moeten en er is in geen velden of wegen een weg te bekennen! Laat staan een weg naar rechts. Het scherm geeft aan dat onze auto min of meer aan het parasailen is boven de weilanden, dus het vertrouwen is toch echt even weg. Maar wat wegaanduiding betreft is Zwitserland natuurlijk een supergeorganiseerd land, dus zonder problemen komen we langs Luzern, door de Gotthardtunnel en richting meer van Lugano. We besluiten om de route om te gooien. We zijn nog erg vroeg en het is toch wel aanlokkelijk om eens bij het meer van Lugano en het Comomeer te kijken. Lugano blijkt een prachtige stad te zijn aan het meer, echt geweldig gelegen. Het is jammer dat het regent, anders zou je hier lekker wat langs de boulevard kunnen slenteren. Nu toch maar door naar het Comomeer, in de hoop dat het daar droog is.  

IJdele hoop blijkt later, het blijft grijs en regenachtig. George Clooney is bovendien niet thuis, dus geen Nespresso onderweg. We rijden door naar het stadje Como, eten er een overheerlijke pizza (hoe kan het anders in Italië) en proberen Tom opnieuw te programmeren op Camponogare. Niet eenvoudig, als je zelf bedacht hebt dat je via Bergamo wil en Tom je liever langs Milaan wil laten gaan. Eigenwijs negeren we alle aanwijzingen en volgen de borden naar Bergamo. Halverwege heeft hij zich met ons verzoend en gaat het verder prima. De weg naar Venetië is lang en saai (zelfs de Italianen rijden relatief saai op deze weg..!) en zonder problemen komen we dus even na zevenen aan in Camponogare, zo'n 25 km vóór Venetië.  

We logeren twee dagen in bed and breakfast 'Il tulipano' gerund door Nederlandse Karin en Italiaanse Marcello. Prachtig gelegen, superrustig in een groene omgeving. De kamers zijn ruim en fris, eenvoudig en smaakvol ingericht en de ontvangst is hartelijk. Hier houden we het wel een weekendje uit. En als we maandagavond niet verder zouden gaan, ook wel langer... Maar, morgen eerst op naar Venetië, met de trein!

 


 

 

Plaats je reactie

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments