Van Katakolo naar Stoupa, cross-over de Pelop!

Gepost door: Corry Gepost op: 8 mei 2009 | 0 Reacties

Tags: , ,

Woensdag 6 mei. Het is half 10 als we via de bakker (mmmm, heerlijke koulouri's hier in Katakolo) op weg gaan naar het zuiden. In principe willen we naar Petalidi en daar misschien een dag of vijf blijven. Beetje relaxen, beetje wandelen, beetje strand, kortom vakantie.. We nemen de kustweg zodat we regelmatig even lekker aan een haventje/boulevard wat zeelucht op kunnen snuiven. Ook moet ik nog wat boeken afgeven voor iemand in een café bij Tholo.


Onze eerste stop is in Krestena, een bergdorp tussen Pirgos en Zacharo. Het is in 2007 volop in het nieuws geweest vanwege de branden die in deze omgeving woedden. Krestena, Zacharo en vooral Andritsena waren ingesloten door het vuur. Het blijkt dat in Krestena niet zo veel meer te zien is. Het is een levendig dorp dat versnipperd tegen de berg aangevleid ligt. Het centrum is compact, verder liggen er veel huizen in het groen erom heen. Op één plek zien we huizen die brandsporen hebben. Verder ook veel pasgeschilderde huizen, misschien opgeknapt na de branden. Het dorp komt vriendelijk over en de uitzichten zijn prachtig. Hier wil ik beslist nog eens terug komen en misschien een paar dagen blijven om te wandelen.

Op weg naar Zacharo zien we al snel welke sporen deze vreselijke branden hebben achtergelaten. Kaalgevreten bomen, zwarte stammen, heel veel omgeknakte bomen en door brand aangetaste gebouwen langs de weg. Het is een troosteloos gezicht. Toch is er ook al weer veel (laag) groen te zien, de natuur herstelt zich blijkbaar razendsnel. Maar volwassen bomen zijn natuurlijk niet zo snel te vervangen, bovendien is men nog maar bezig met opruimen, laat staan dat er nieuwe aanplant is. Althans niet hier. Volgens de diverse Griekenlandboeken is Zacharo een badplaats met 'gouden zandstranden'. Dat belooft wat, we zijn nieuwsgierig. Wat blijkt, het dorp oogt erg uitgestorven al lijkt het toch wel dat het niet alléén van het toerisme leeft maar er ook wel mensen 'gewoon' wonen. Toch doet het stil en doods aan, het strand en de wegen erachter doen verlaten aan, er is nog niets open en niets te beleven. De rieten parasols op het stukje strand waar we even een kijkje nemen doen er op de een of andere manier surrealistisch aan, alsof ik in een oude film beland ben waarvan het script een trage voorstelling belooft. Misschien dat het in de zomer druk en levendig is, maar nu nodigt het dorp totaal niet uit om langer te blijven.

Het plaatsje Kalo Nero (niet te verwarren met Kala Nera in de Pilion!) is klein maar doet een stuk vriendelijker aan. Leuke kleine boulevard met paar terrassen (nu nog vrij stil) en een grappig centrum. We rijden verder en stuiten in Filiatra tot onze verbazing op een miniversie van de Eiffeltoren! Welke creatieve geest heeft dit verzonnen en vooral waarom hier?? Volgens de Odyssee-gids die ik heb is het geplaatst door een rijke Amerikaan, ene Harry Fournier, die verlangde naar erkenning als kunstenaar. Hij schijnt ook een mini-Efteling te hebben gemaakt, in de buurt van Agrili. Ga ik ook nog eens bekijken...Smile
Onze volgende stop is in Marathopoli, leuk klein plaatsje vlakbij Gargaliani. De versgeperste gemengde vruchtensap op een rustig terras smaakt er in elk geval heerlijk.

Wat opvalt tijdens deze route is dat de Grieken a) dol zijn geworden op verkeersremmende drempels (vaak geel/zwarte balken over de weg) en b) ze in veel plaatsen zônes hebben met gele stoepranden waar je dus niet mag parkeren en c) dat ze allerlei minder of meer gevaarlijke plaatsen met de kleuren geel/wit markeren. En... de gele stoepranden schijnen wel te werken, ik zie in elk geval een stuk minder auto's geparkeerd in de straten waar dit gedaan is. Verder zie je de geel/witte markering vooral op de bergwegen, met geel/witte paaltjes bij afgronden, geel/witte stenen randjes aan de bergkant en geel/witte hekjes bij bruggen over water of dalen. De vraag blijft, of het effect zal hebben...

Rond 15.30 zijn we in Petalidi, maar het plaatsje valt ons toch wat tegen. Een rommelig dorp, met wel veel campings, maar niet veel hotels of pensions (die open zijn) en maar weinig leuke terrassen. Op de een of andere manier werkt het niet. Misschien ook omdat de zon niet meer schijnt? Hoe dan ook, we besluiten om toch door te rijden naar Stoupa, in de middelste 'punt' van de Pelop. We zijn er rond 17.00 uur, nemen een studio waar ik in 2006 ook ben geweest en genieten een half uur later in de zon van een eerste kop 'echte' koffie op ons balkon!

 


 

 

Plaats je reactie

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments