Paliki – Homerus achterna?

Gepost door: Corry Gepost op: 29 september 2010 | 0 Reacties

Tags: ,

Volgens weeronline.nl zou deze dag een 9 worden. Kijkend naar de lucht vanaf het balkon betwijfel ik dat ten zeerste. Het is bewolkt met een eng donkere lucht boven de bergen. Boven zee, he-le-maal aan het eind (zo ongeveer bij Lefkada) zie ik wel wat lichte lucht. Misschien komt dat nog deze kant op? We blijven optimistisch en nemen weer alle soorten kleding mee in de auto inclusief bikini en handdoek. Op naar het schiereiland Paliki, dat inmiddels ook wel wordt genoemd als het eiland van Homerus, naast meer als zodanig bekende Ithaka. De hele geschiedenis is ook al zo lang geleden, het blijft natuurlijk lastig om de waarheid te achterhalen vanuit de overlevering.

Lixouri is de hoofdplaats van deze regio. Het is vrij groot, oogt wat saai en op dit moment ook vrij stil. We wandelen eerst de hele kade langs, anders dan in andere plaatsen zijn er niet veel terrassen, die zijn meer rond het centrale plein te vinden. Op het eind van de kade is een groot kerkhof, we nemen er even een kijkje. Onderaan de trap wordt een kleine kolonie wilde katten gevoerd door een man in een pickup, die zichtbaar al verwacht werd door de meute. En ja hoor de brokjes worden uitgestrooid en de man gaat op een bankje zitten toekijken. Rond hem etende en al gauw ook liggende en vast spinnende katten... Wij gaan het stadje verder verkennen, zonder dat dit echt iets spectaculairs oplevert. Ik lees in het boekje dat de inwoners heel trots zijn op hun stad en het zelfs 'klein Parijs' noemen en het riviertje dwars door de stad de Seine! Er stroomt nu een ministroompje water door. Het schijnt dat Lixouri in Venetiaanse tijden ook echt een muziekstad was en groepjes (cantate)zangers door de straten liepen om hun zangkunsten vooral ook onder het raam van ongetrouwde meisjes te vertonen...

Het weer knapt niet echt op en we besluiten om het schiereiland rond te rijden, te beginnen richting Soulari en van daaruit via Kounopetra naar het Noorden. In Kounopetra, op het zuidelijkse puntje, is een stuk rots aan de kust geplakt die tot 1953 regelmatig flink bewoog. Na de aardbeving is het bewegen langzaamaan uitgedoofd en sinds 1974 ligt de rots echt stil, aldus het bord. Er is een heel klein haventje naast en er zijn diverse accommodaties in de omgeving. We zien af en toe iemand lopen maar verder is het her vooral erg verlaten.

Paliki

Het maanlandschap in het zuiden

Maanlandschap
Het Zuiden van Paliki is eigenlijk best vlak, aan de kust zelfs geschikt om te fietsen (voor mij). Maar echt mooi vind ik het niet qua omgeving. Het is een vrij kaal en in bepaalde delen heb je zelfs het gevoel meer in een maanlandschap te rijden. Het gesteente is grijs, lijkt van leem  en heuveltjes rijzen op uit de grond als grote, rare paddenstoelen. Volgens het boekje heeft het zachtglooiende landschap  een vruchtbare kleibodem. Er wordt volop graan, olijfolie, groenten, krenten en wijn geproduceerd. Zo te zien zijn het wel veelal kleine bedrijfjes, want de percelen die we zien zijn niet groot. Of een bedrijf heeft veel kleine percelen, dat kan natuurlijk ook. In vroeger eeuwen werd er heel veel graan geteeld en was vooral de krentenhandel zeer lucratief. Het centrum van Lixouri lag dan ook aan de haven, waar al het spul makkelijk verhandeld en verscheept kon worden.

In de kleine dorpen is het leven erg rustig. Er is nauwelijks bedrijvigheid wat ook kan liggen aan het tijdstip dat we hier zijn, midden in de siësta. Ergens zien we zeven oude mannetjes in een groepje met elkaar kletsen, het drukst opstootje op deze rit. Ze verdraaien allemaal hun hoofd om te zien wat er nu langsrijdt..
Je ziet dat het ook in deze regio veel geregend heeft afgelopen weekend. Niet alleen zijn er nog veel grote plassen te vinden maar ook overal uitloopjes van grind en stenen die vanuit bergpaden de weg opgespoeld zijn, zoals we overal op het eiland al zijn tegengekomen. Ons voornemen om ergens in een leuke taverna wat te gaan eten laten we maar voor wat het is, in de enige taverna die we zien zitten twee stellen te eten. Niet echt gezellig. We gaan terug, het is mooi geweest voor vandaag.

Beestjes

Je schijnt in het zuiden interessante weggebruikers tegen te kunnen komen... We hebben ze niet gezien

Poros en Skala
Ook dinsdag laat de zon eerst verstek gaan, maar de lucht ziet er toch wel hoopvol uit. Zoals inmiddels routine laden we weer van alles in de auto en gaan eerst naar Sami om daar toch in de eerste voorzichtige zonnestralen wat te wandelen. Het plaatsje ziet er nu stukken vriendelijker uit en er de diverse winkels tonen dat het plaatsje ook wel een regiofunctie heeft. En natuurlijk is het ook een havenplaats waar een aantal ferry's aankomen. We nemen eerst een kijkje op het strandje 'Antisamos'. Hier zijn delen van de film 'Captain Corelli's mandoline' opgenomen. Het ligt mooi maar in de bergen hangen nog veel wolken en we gaan toch maar verder naar Poros. De weg loopt grotendeels door een prachtig groen gebergte. Allerlei soorten begroeiing en vooral ook heel veel cipressen  omzomen de weg. Die overigens prima is, op een aantal stukken na. En die stukken vergen dan ook wel alle aandacht, net als de diverse viervoeters (geiten, schapen, runderen) die de weg met ons delen...


Net vóór Poros rij je door een schitterende kloof, we stappen uit en snuiven even de heerlijke berglucht op. Jammer dat zich donkere wolken samenpakken boven de bergen, het is hier vast prachtig om te wandelen.
Het plaatsje Poros is eigenlijk verdeeld over drie baaien en oogt op het eerste gezicht best aardig. Niet zo schilderachtig als Fiskardo maar door de mooie verdeling langs de kust toch wel leuk. Er is een smal strand aan de kade en diverse terrassen. Na een korte lunch gaat de rit verder naar Skala, dat 14 km verderop ligt. Het is ondertussen drie uur en nog steeds alleen maar een heel voorzichtig zonnetje...

Romeinse villa
We rijden langs de kust wat een weids gevoel oplevert. De zee is intussen redelijk blauw, de lucht is deels schoon, deels van eigenlijk wel heel mooie (bloemkool)wolken voorzien. Al snel doemt de eerste bebouwing van Skala op, wat geen schoolvoorbeeld van authentieke bebouwing voorspelt. En dat blijkt ook zo te zijn. Hier regeert Koning toerist. Alles is groot, recht, saai en deels nog niet af. Het (grof zand)strand is langgerekt en van ligbedden en parasols voorzien. Achter de weg die het strand van de bebouwing scheidt zijn genoeg (grote) taverna's te vinden. Tja, voor een weekje strand zou dit best geschikt zijn. We slenteren wat door het dorpscentrumpje dat nog een beetje iets echts heeft en kijken in een enkel winkeltje. Naast het dorp is een oude Romeinse villa met mozaïekvloeren opgegraven.  Helaas op het moment 'under construction'.

Op de terugweg besluiten we bij Sami nog even naar de grot van Melissana te gaan. Maar wederom pech, deze is inmiddels gesloten. Nergens een aanduiding te bekennen wat de openingstijden zijn, alleen een URL van hun website. Terug in het appartement kijken we meteen wanneer we dan kunnen gaan. Helaas, de site is zoals zovele Griekse sites niet up-to-date.  Dan toch morgen maar even ouderwets in het dorp informeren...


Schaapjes

Wij zagen vooral overal van deze beestjes... (en geiten en enkele runderen)

 

 

 


 

 

Plaats je reactie

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments