Kiparissia, heerlijk zo'’n echt Griekse stad!

Gepost door: Corry Gepost op: 19 mei 2009 | 0 Reacties

Tags: , ,

Zaterdag 16 mei. Ik ben onderweg naar Pylos, aan de baai van Navarino. Om daar te komen vanuit Katakolo volg je de borden 'Kiparissia'. En dan schiet me ineens te binnen dat ik hierover iets heb gelezen in het reisboek van de Pelop. Bij de 1e stop kijk ik even; en inderdaad, het staat beschreven als een leuke Griekse stad aan het water. En omdat Griekse steden altijd een magische aantrekkingskracht op mij hebben, besluit ik daar éérst eens te gaan kijken. Als ik de auto aan de boulevard heb geparkeerd en wat rondloop ben ik eigenlijk al verkocht. Een handvol cafés met grote terrassen, een klein stadsstrand (of eigenlijk twee) en een haventje is genoeg om te bedenken dat ik het hier vast wel een paar dagen volhou. Het geheel is een welkome combinatie van stad, strand, haven, terras, bergen, groen en uitzicht. Iemand heeft me hier studio's Kotsoris aanbevolen (mocht ik hier willen blijven), aan zee, daar ga ik naar op zoek. De studio's blijken naast Camping Kiparissia te liggen, in een grote tuin met palmbomen eromheen. Prima accommodatie, leuke plek met uitzicht op zee, ik blijf!


Zondag doe ik niet veel, beetje wandelen, even naar het strand en verder lezen op mijn veranda. Tja, ik kan het niet anders noemen, het is een supergroot houten balkon. Een buitenkamer, met heerlijk de hele dag schaduw en vanaf half 4 de zon, kan niet beter. Ik ben hier momenteel de enige gast, dus rust gegarandeerd. Alhoewel, de weg hier voor, langs het smalle strandje is een soort boulevardtraject. Hoewel het doodloopt op het eind, bij de camping, rijden er toch regelmatig auto's langs. Je ziet de meesten wel na twee minuten weer terugkomen... Zou het in een 'boulevardroute' zijn opgenomen? Of zouden ze allemaal even dat stukje rijden om op het eind hun e-mail te checken? Camping Kiparissia heeft immers een gratis Wifi-spot...

Maandagochtend vertrek ik vroeg (voor Griekse begrippen) richting Pylos, via Filiatra om de mini-Efteling op te sporen (aan de weg naar Agrili). Nou, het grote sprookjeskasteel torent inderdaad overal bovenuit. Verder is het eigenlijk niet veel, je schijnt er in te kunnen, maar vandaag is alles dicht. In Agrili is een klein haventje. Daar vindt ook de enige activiteit in het dorp plaats, een visbootje verhandelt er z'n pas gevangen vis aan een handjevol klanten...

De weg naar Pylos is prachtig, vooral ná Filiatra. Ik volg de weg parallel aan de kust (niet de allerkortste naar Pilos), die door een landbouwgebied gaat. In het hele gebied hier zie je veel olijventeelt, maar ook groente en fruit, al dan niet in plastic kassen. Die kassen zijn gewoonlijk erg lelijk, maar gelukkig is er al veel opengezet of verwijderd. Het valt me op dat er veel Afrikanen werken in de landbouw hier. (Het zijn vast anderen dan die met CD's de terrassen aflopen..)

Plaatsen waar je op deze route langs komt zijn onder meer Agia Kiriaki (klein haventje met één aardig café en één prachig huis op een pier waar ik zó in zou willen wonen!), Marathopoli, Tragana (prachtig uitzicht vanaf centrum als je kijkt richting zee) en het badplaatsje Gialovo. In de reisgids van Odyssee staat dit leuk omschreven, maar ik vind er niet veel aan. Het oogt rommelig ondanks de vrij recente bestrating met mooie natuursteen, maar de terrassen doen niet vriendelijk aan en het strandje is drie keer niks. Het is een beetje toeristisch gecultiveerd, onder meer te zien aan een grote camping annex huisjesverhuur, fietsverhuur en wandelaanduidingen. Alle toeristen die je ziet zijn ook aan het wandelen of fietsen, dagrugzakje op de rug en zwaaiend naar de Nederlandse Golf die nu voorbij rijdt... Ik rij gauw door naar Pilos!

Alle reisgidsen roemen het uitzicht als je Pylos nadert. Daar is geen woord van overdreven! Samen met een stel Zwitsers die deze heftige klim op de fiets (!) hebben gedaan sta ik het te bewonderen vanaf een uitzichtpunt. Zij hijgend, ik relaxed... heerlijk zo'n auto! Behalve op de plaats Pilos kijk je op de hele baai van Navarino. Ik bedenk me dat zich hier toch wel het een en ander heeft afgespeeld in vroeger eeuwen. Mijn onovertroffen Odyssee-reisgids vertelt me het verhaal. Ongelooflijk jammer toch dat deze reisgidsen niet meer uitgegeven worden, ze zijn echt geweldig (en helaas is mijn Pelopgids inmiddels geheel en al losbladig..). Maar goed, de historie verandert niet in tien jaar, dus die informatie is nog steeds recent. Het is een heel verhaal, en staat ook op Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pylos_(Griekenland)

In Pylos parkeer ik de auto beneden bij de haven, vlak bij het stadsplein. Daar zijn de gebruikelijke terrassen aan de randen, behorend bij cafés die onder de pallissaden aan het plein zijn ondergebracht. Ik heb mijn laptop meegenomen, hier vind ik vast (legaal of illegaal) een internetverbinding. Het is me al opgevallen dat waar veel cafés, restaurants, winkels en/of hotels bij elkaar liggen, er altijd wel één een Wifi-spot heeft. En ook hier, ik heb keus uit een stuk of vijf! Even mail ophalen dus...

Na mijn drankje en mail loop ik nog wat rond en besluit dat deze plaats een langer bezoekje zeker waard is. Ik denk dat ik eind van de week hier een dag of twee blijf, óf vanuit Finikounda (wellicht de volgende stop) nog eens terugkeer voor een dag. Het wordt nu warmer en ik ga terug naar Kiparissia, misschien nog even op het strand liggen vanmiddag...

Rond 15.00 uur heb ik koffie ingeschonken, over een uurtje ga ik naar het strand. Zittend op mijn veranda bedenk ik weer eens wat een bofkont ik toch ben dat ik dit zomaar weer kan doen, 10 weken rondreizen door dit fantastische land. Ik bedank op afstand nog eens iedereen die dit mogelijk maakt (werk, thuis)! Het voelt geweldig aan om op het gemakje overal rond te kijken en te blijven waar het leuk is. Zonder tijdsdruk of compromissen sluiten. Ik leef in het moment en bedenk 's avonds wat ik de volgende dag ga doen. Heerlijk om hier te zijn!

Cees Nooteboom zei eens: "Eén van de weinige constante dingen in mijn leven is mijn liefde, een mindere uitdrukking is er niet, voor Spanje. Vrouwen en vrienden zijn uit mijn leven verdwenen, maar een land loopt niet zo gauw weg [...]. Ik heb het gevoel - het is niet goed mogelijk om over deze dingen te spreken zonder in een merkwaardige, mystieke terminologie te vervallen - dat het Spaanse karakter en het Spaanse landschap corresponderen met 'datgene waarover ik ga', met bewuste en onbewuste dingen in mijn wezen, met wie ik ben".
Voor mij is dit heel herkenbaar als ik Spanje door Griekenland vervang en vrouwen en vrienden door mannen en vriendinnen...

Tegen vieren wordt het ineens héél donker, ik hoor gerommel en binnen een minuut of tien is het aan het onweren en stortregenen. Het houdt de hele avond aan. Gelukkig heb ik net gekookt als de elektriciteit uitvalt. Helaas, geen koffie... Rond negen uur is de 'revma' terug en ga ik binnen een glas wijn inschenken. Nog een poosje schrijven en lezen, het geplande bezoekje aan de stad stel ik uit tot dinsdagochtend...


 

 

Plaats je reactie

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments