Ermioni – Koilada – Tolo; 10 mei

Gepost door: Corry Gepost op: 13 mei 2006 | 0 Reacties

Tags: , ,

De dag begint wat bewolkt en ik besluit om maar weer eens een dag met de auto erop uit te trekken. Ik pak de kaart en bedenk dat ik wel eens naar Ermioni kan gaan. Ik ben er járen geleden wel eens een paar dagen geweest maar herinner me er niet zoveel meer van. We logeerden er toen wel, maar gingen vooral ook in de omgeving rondkijken. Het is maar iets meer dan een uur rijden en om 11.00 uur wandel ik al door het vriendelijke plaatsje. Heel apart door de twee zeekanten; het ligt namelijk op een landtong en heeft dus twee oevers en daarmee twee haventjes. Eén voor veerboten en jachten, en één voor de vissers. Aan beide kaden zijn terrassen. Er tussen in ligt het stadje, want zo mag je het wel noemen. Op een heuvel met tal van kleine straatjes en huizen in allerlei vormen. Ik dool wat rond, en bedenk dat dit ook weer zo’n typisch Grieks plaatsje is waar je je auto het beste maar beneden aan de haven parkeert, wat ik ook heb gedaan! Al te vaak kwam ik in straatjes met wat hindernissen. Zoals een weg die ineens ophield en in een trap veranderende (waar mijn auto wat problemen mee heeft..), of uitliep op het strand (waar je met een sprongetje van ongeveer een meter zou belanden -> heb ik maar niet gedaan) of waar ik tot mijn schrik ineens oog in oog stond met een grote (en volgens mij enge..) hond. Gelukkig zat ik ín de auto (raampjes dicht) en stond hij buiten, maar ik zag toen pas dat ik op eigen terrein was beland. Nee, voor mij liever niet te veel van dit soort verrassingen, als het er enigszins nauw en ondoorzichtig uitziet, parkeer ik liever ergens aan het begin van een dorp of aan de haven, is ook altijd goed.


Maar goed, Ermioni is verder best aardig. Het weer is inmiddels opgeknapt en het is behoorlijk warm geworden. Aan de haven ontdek ik drie Nederlandse zeilboten en een Nederlandse camper. Vergadering hier of zo? De vissen in het havenwater hebben volgens mij in elk geval een meeting want ik zie honderden kopjes (of wat het zijn..) boven water komen, af en toe springt er zelfs eentje echt boven water!
Nadat ik op een geweldig terras wat heb gegeten ga ik rond twee uur weer terug. Net vóór Kranidi zie ik een bordje richting Koilada, dat aan de kust moet liggen. Het is nog best vroeg, dus ik bedenk dat ik daar nog wel even kan gaan kijken. De weg er naar toe is wat onbeduidend, maar dan kom ik in het plaatsje. Wow, wat een droom! Ligt aan een hele lange baai, witte huisjes, beetje heuvelachtig met een prachtige Byzantijnse (wel nieuwe) kerk die er boven uit steekt. Aan de lange kade een hoeveelheid vissersbootjes zoals ik nog nooit heb gezien. Volgens mij wordt hier de vis voor het hele schiereiland aan wal gebracht! Het is siëstatijd, dus superrustig, alleen bij twee vistaverna’s is het druk. Jammer dat ik al gegeten heb, maar er kan echt niets meer bij. Ik kijk wat rond, en bedenk dat ik hier nog wel eens een keer kan gaan eten, misschien ga ik nog naar Porto Heli en dan is het in de buurt. Zie ook foto, dat is de baai met vissersbootjes. De andere foto is van een onderdeel van de scheepswerf in Koilada, volgens de boeken een van de laatste ambachtelijke scheepswerven in Griekenland.

Vanavond kijk ik de finale van de UEFA-cup op de Griekse TV. Ik moet tenslotte ook de voetbaltermen in het Grieks nog een beetje oefenen voordat over vier weken het WK voetbal begint…

Beetje nietsdoen en strand; 11 – 13 mei
Tja, ik was het niet van plan, maar ben toch voor de verleiding gezwicht eens in Tolo te gaan kijken. Ik ben er ooit eerder geweest en vond het niets want supertoeristisch. Eén lange straat met winkels en horeca, alles gericht op de toerist. Maar ja, soms zijn wat faciliteiten wel handig, zoals een internetcafé, veel winkels, en een strand met ligbedden (lekker luxe..). En aangezien het vandaag superstrandweer is (al een paar dagen trouwens) heb ik bedacht maar eens een ochtendje strand in te lassen, en tegelijkertijd wat inkopen te doen en wat mail te versturen. Dé combi die dit allemaal biedt hier in de buurt, is Tolo!
En inderdaad, het is nog zo als dat ik me herinner, één lange straat. Aan het begin (vanuit Iria gezien) is nog wel een aardig strandje waar ik de auto in de buurt parkeer en naar toe ga. De rest van het strand is min of meer in beslag genomen door de horecagelegenheden aan de straat. Daarmee breiden ze hun terras flink uit en zijn verzekerd van inkomsten. Maar de ‘gewone’ strandbezoeker kan hier dus niet terecht. Ik heb het plaatsje zelf gauw gezien en ga lekker nog even aan het strand liggen. Daarna internetten en boodschappen doen, en wegwezen…Eten doe ik in Vivari, een klein maar superleuk plaatsje tusen Drepano en Iria. Een paar vistaverna’s en dat is het eigenlijk, maar erg goed en je zit er geweldig!

Na dit berichtje volgen nog twee foto’s: één van een megagroot zeilschip in de haven van Nafplio, waar ik donderdag was. Lijkt me geweldig om eens mee te varen! De andere foto (ik kon het weer niet laten…) een zonsondergang, gezien vanaf de veranda van mijn appartement. O ja, en voor wie eventueel ook eens een kijkje in Iria wil nemen, bij de links staat een link naar de website over dit appartement.


 

 

Plaats je reactie

Comments

No one has commented on this page yet.

RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments