Griekenland - zorgenkind of baldadige puber?
Het is me een weekje wel, Griekenland is dagelijks nieuws. Of eigenlijk, de financiële situatie in Griekenland, de (on)mogelijkheden om daar iets aan te doen en de wijze waarop 'Europa' hier mee om moet gaan, om het eigen hachje (lees: de euro) te redden. Nieuws- en opiniesites staan er vol van, ik ga dat hier niet herhalen.
Ik vraag me oprecht af of de ongetwijfeld goede bedoelingen van zowel de minister van Financiën in Griekenland als ook de gehele EU-ministerraad een kans van slagen hebben om van Griekenland een 'braaf' Europees land te maken. Inkomsten en uitgaven zijn er lastig in balans te krijgen, al was het alleen al door de bijna maffiaans in het land ingewortelde volkssport nummer 1: belastingontduiking. Het land schijnt daardoor alleen al zo'n 20 miljard aan inkomsten mis te lopen. Alle Grieken zijn dan ook voortdurend in de weer om hoe dan ook zo weinig mogelijk 'aan te staat' te betalen. Vriend en vijand zijn het erover eens dat je alles moet doen om dat te voorkomen.
De economie is er beperkt, de export kleiner dan de import, het onderwijs-, zorg-, maatschappelijk- en overheidssysteem werken matig en in de cultuur van de Griek is een overheersende onbezorgdheid ingebakken. No problem! Komt allemaal goed. Morgen misschien. Alles met mate, behalve genieten. Kijk naar de zee, voel de zon en maak je niet druk 
Plaats je reactie
Comments
No one has commented on this page yet.
RSS feed for comments on this page | RSS feed for all comments
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.