Viewing entries tagged with 'peloponnesus'
Methoni als een modern sprookje
Regelmatig krijg ik de vraag waar de foto op de homepage gemaakt is. “Is dat echt in Griekenland?” Ja, zeker, het is (uiteraard..) echt in Griekenland. De foto is gemaakt op het fort van Methoni in mei 2009. Ik was er vroeg, het weer was zonnig en warm en wat heiig boven zee. De sfeer op deze prachtige site was bijna sprookjesachtig, vooral door het decor van de grijzige ruïnes tegen een achtergrond van mistflarden op zee.
Terug naar de kust Tolo in Argolida
Zondag is reisdag, althans de ochtend. Om half 10 stap ik in de auto, het is 19 graden en half bewolkt. Via een deels andere route dan eergisteren ga ik terug naar beneden, ik volg vanaf beneden in Kalavrita de borden Tripoli en rij dan via Klitoria (is net een trouwfeest aan de gang in de kerk), Levidi (is ook iets aan de gang waardoor de voltallige politie uit de regio op de been is zo te zien) en een deel snelweg Tripoli-Korinthos via Argos naar Nafplio en daarna Tolo. Ook hier is wat sluierbewolking, maar warm en zonnig genoeg om zo te zien heel Nafplio en Argos naar het strand te doen gaan. In Tolo wel te verstaan. Het is DRUK, DRUK, DRUK, overal staan auto's geparkeerd. Daar had ik even niet op gerekend, ik kan me niet herinneren dat het hier drie jaar geleden ook zo druk was eind juni. Maar, toen was ik hier niet in het weekend geloof ik, dat zal het verschil zijn. Gelukkig rijdt er net iemand weg op een perfect plekje dat ik zo kan innemen. Nu op zoek naar een studio, in principe tot donderdag. Dat lijkt eenvoudig want er is plenty aan accommodatie, maar misschien juist daarom is de keuze weer lastig. Enfin, ik beperk de keus door niet ver van het strand te gaan zitten en niet langer dan 20 minuten te zoeken. En binnen een kwartier ben ik de auto aan het uitladen op het parkeerterreintje op het binnenplein van een klein complex. Zonder fratsen maar een studio die wel oké is en een fijn balkon. Helaas geen internet...
Naar Mega Spilea, een kloof tussen Kalavrita en Diakofti
Vandaag, zaterdag, had ik een wandeldag gepland. Vanmorgen is het heerlijk zonnig, maar koel en vanmiddag wordt bewolking afgegeven, dus de warmte kan geen probleem zijn. Dat is het ook niet, mijn linkervoet is het probleem. Die weigert vandaag te wandelen. Doet vreselijk zeer om onbekende reden, ik snap er niets van en probeer verschillende schoenen uit maar daar zit het hem niet in, het doet 'vanbinnen' zeer. Uiteindelijk doe ik mijn sneakers aan en ga het maar proberen. Kijken waar dit op uitloopt (letterlijk..). Het gaat na een paar minuten wat beter en is op een gegeven moment te doen. Maar een echte lange wandeling wordt dus niks. Ik slenter even over een klein marktje hier in de straat met voornamelijk groente en fruit. Veel mensen staan vooral met elkaar te kletsen!
Vitina Kalavrita; koel in de bergen
Om 9.00 uur stap ik in de auto voor een redelijk lange tocht, van Jefira/Monemvasia in principe naar Levidi en als ik dat niet leuk vind door naar Vitina. Lekker even in de bergen, want koel, wandelen. De tocht voert door een mooi gebied, via Skala en Sparti. De route Sparti-Levidi is weer even zoeken zoals gewoonlijk. Als je niet helemaal standaard volgens 'het boekje' wilt rijden, valt het niet mee. Dan wordt het kaart bekijken, wegen tellen en de stand van de zon in de gaten houden. Enfin, na wat omzwervingen zit ik op het goede pad en volgt op een gegeven moment Levidi. Allemachtig wat een saai plaatsje. De omgeving is best mooi, ik heb ook wel heel aardige maar lonely hotels gezien. Leuk voor een romantische date, maar vandaag even niet. Dus door naar Vitina. Ook daar blijkt het geheel en al verlaten te zijn als ik tegen enen aankom. Op het leukste terras (van de twee) aan het plein ga ik een verse jus drinken en bedenken of ik hier nu wel of niet blijf. Na 10 minuten komt er een Duits en een Nederlands stel zitten en ben ik druk aan het vertalen voor het meisje van de bar. Blijkt geen Engels te kunnen en kan geen (simpele) vraag beantwoorden. Ik vind dat op zich wel bijzonder, omdat ik me heb laten vertellen dat nu toch op alle middelbare scholen Engels wordt gegeven.
Monemvasia, een bonbon voor de kust
Het is echt een heel apart gezicht, de berg waarop het oude Monemvasia is gebouwd. Als een soort reuzebonbon rijst het op uit zee. Gisteravond prachtig in een rode gloed van de avondzon, vanochtend scherp aftekenend in de tegen negenen al felle zon. Het voelt ook al behoorlijk warm aan als ik de dam overloop om een bezoek te brengen aan het stadje op de berg. Gelukkig begint er al gauw een koele bries van zee te waaien, zodat het goed vol te houden is.
Dag Kythira, hallo Monemvasia
Dag Kythira, het was prachtig!
Met wind mee naar het zuiden
Als ik wakker word hoor ik het al behoorlijk waaien. Ik kijk op het balkon..brrr donkere wolken overal. Ik kleed me aan en ga beneden op de stoep even mijn mail ophalen via de verbinding van Tikla. Na 1 minuut gaat het regenen! Dat doet de deur dicht, ik vertrek vandaag!
Wandelen van Kardamyli naar Petrovouno en Proastio
Dinsdag 2 juni. Gisteren heb ik de wekker op.7,30 uur gezet. Vandaag ga ik vroeg wandelen. Eigenlijk gekkenwerk in je vakantie, maar alla. Na ontbijt en koffie is het half 9 als ik op pad ga. Ik heb de Sunflower wegwijzer 'Peloponnesus' gekocht, van Michael Cullen. Was er zelfs in het Nederlands, en bevat veel auto- en wandeltochten, vaak ook in combinatie. En er staat veel info in over wat je onderweg ziet. Leuk boekje.
Kardamyli, een kleurrijke vlek aan zee
Zaterdag 30 mei. Om kwart over 9 rij ik op de doorgaande weg, richting Pylos. Misschien ga ik het paleis van Nestor bezoeken, maar misschien ook niet. Het is nu nog 21 graden, lekker weer om zoiets te ondernemen. Het paleis ligt zo'n 12 kilometer ten noorden van Pylos en 3 kilometer onder het dorp Chora. Volgens de boekjes is het uitzicht (weer) prachtig, al is er niet meer zo veel over van het paleis. Een interessante verzameling stenen, zeg maar. En ik weet niet of ik vandaag wel in de mood ben om een hoop stenen te gaan bekijken. Maar goed, ik hou erg van uitzichten, dus alla, ik ga het proberen. Als ik via een slingerende weg boven aankom en de parkeerplaats bij het paleis(restje dus..) oprij, blijkt er net een bus met luid kakelende Engelsen te worden gedropt. Ik parkeer, bedenk me 10 seconden, en rij weer weg. Dit kan ik niet aan vandaag! Op naar Chora, het dorpje even verderop. Dit blijkt een aardig plaatsje te zijn met een leuk terrasrijk plein. Ik doe een rondje rond het dorp en besluit terug te rijden. In Gialova, zo'n 7 km vóór Pylos, is het goed toeven aan de paralia, even een vers sapje en genieten van het blauwe water met vandaag grote witte schuimkoppen vanwege de wind. Pylos ligt wit op de achtergrond tegen de berg aan geplakt en enkele zeilbootjes poseren voor de foto. Mooi!
Het andere oog van Venetië , Koroni!
Het is 29 mei. Om kwart over 9 zit ik fris en fruitig in de auto, op weg naar Koroni, een kilometer of 25 verder. Het is buiten 21 graden (binnen is het áltijd 20 graden, dank zij de airco..
), lekkere temperatuur nog om een stadje te bekijken. Al zal het wel snel stijgen. Ik neem de weg langs de kust, het is nog super rustig onderweg. Een eindje voor Koroni wordt de weg brééd, tjonge, er was zeker ruimte over! Dat is me al eerder opgevallen, op de meest rare plaatsen kom je ineens op een weg die wel vierbaans zou kunnen worden. Na een paar kilometer van deze luxe is het asfalt op en stort ik bijna in een grindbak. Het is dat ik het al verdacht vond dat de weg er nog zo nieuw uitzag... Enfin, met een gangetje van 20 km/u kom ik net voor Koroni weer op een gewone weg en tuf rustigjes het stadje in, naar beneden.
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.