U bekijkt entrees tagged met 'koken'
Een héél kookboek uitkoken? Mmm, waarom niet…maar dan wel Grieks!
Geen idéé meer waar en wanneer ik het las maar om de een of andere reden schiet het me steeds weer te binnen en blijft het me blijkbaar fascineren. Een kookboek helemaal koken. HELEMAAL, dus alle gerechten een keer op tafel zetten. Elke dag iets anders. En nu heb ik bedacht, dat ik dat ook eens ga doen. Tja, dan komt de hamvraag, welk kookboek is dan het meest geschikt, het leukst en hopelijk ook het lekkerst van allemaal. Ik heb een groot aantal van de plank gehaald en doorgebladerd en steeds weer mezelf proberen voor te stellen of ik het dan ga volhouden om het hele boek door te koken. Ik zal eerlijk zijn, het kan nauwelijks een verrassing zijn dat het een van de Griekse kookboeken wordt...
Een zonnige paasdag en lekker eten
Wakker worden met de zon op je gezicht is de betere versie van ontwaken door de wake-up lamp van P. Zonder muziek maar met het getjilp van de vogeltjes om het huis stap ik vrolijk mijn bed uit. Beneden gooi ik de deur naar de tuin open en adem de nog koele lucht in. Het rondje door de tuin leert me dat de rozemarijn niet echt geschikt meer is om mee te koken en ook de tijm lijkt meer op een restje verdroogd gras dan op de smakelijke Mediterrane naamgenoot. Eigenlijk wist ik het ook wel, na deze strenge winter (en ik te laat was om de kruiden in te pakken) maar besluit nu dat ik, met het Paaslam voor vanavond in gedachten, toch hoognodig nieuw moet halen. Lang leve 2e Paasdag, de tuin- en meubelpaleizen zijn open!
Kruiden en specerijen.. meer dan alleen maar lekker!
Ook altijd gedacht dat kruiden en specerijen vooral voor 'het lekker' waren? En oké, dat ze ook wel gezond zijn en vroeger als huismiddeltje werden gebruikt. Maar ja, wat kun je nu eigenlijk van oude huismiddeltjes verwachten? Nu, best veel, geloof ik inmiddels. Een paar weken geleden heb ik een boek gekocht over kruidengeneeskunde. En hoewel ik eigenlijk redelijk wat van kruiden en specerijen afweet inmiddels, was dit boek toch erg verrassend. Ik ben er nu achter dat de kruiden vroeger vaker als geneesmiddel dienden dan als 'alleen maar lekker' en dat het in veel maaltijden een belangrijk toevoegsel was om het voedsel gemakkelijker verteerbaar te maken. Niet alleen smaak dus (wat overigens bijna altijd ook heel belangrijk is) maar zeker ook een gezonde toevoeging. Ik kan niet stoppen met lezen in dat boek en kreeg inspiratie voor een serie blogs over kruiden en specerijen. Er zijn onnoemelijk veel kruiden en specerijen bekend, maar ik zal me beperken tot de vaak in de Griekse (Mediterrane) keuken gebruikte. In willekeurige volgorde worden onder meer de volgende kruiden en specerijen belicht: Basilicum, dille, kaneel, laurier, kaneel, karwij, knoflook, munt, oregano, peper, peterselie, rozemarijn, rucola salie en tijm. De serie start met Dille, een kruid dat ik vooral in de zomer heel veel gebruik.
Elke dag bij de Griek aan tafel
Heerlijk, heerlijk. Zo'n prikkelende roostergeur, zoete geuren van kaneel en honing, schalen vol kleurige groenten met verse kruiden, mmmm. Het pure Griekse eten is steeds weer smullen, vooral in Griekenland maar ook steeds vaker hier in Nederland. En dat laatste is vooral makkelijk wanneer je de regie in eigen hand neemt en de braadslee, koekenpan en ovenschalen te voorschijn haalt. Zelf wat in elkaar flansen, al dan niet voorzien van een recept, smachtende gasten aan tafel of in de tuin en dan smullen maar! Welke boeken sla je er dan op na? Wat zijn nu de beste, leukste en/of meest gebruikte Griekse kookboeken? Hier wat suggesties.
Het mediterrane dieet op z'n retour?
De universiteit van Maastricht heeft een recent onderzoek naar de gezondheid van de bewoners van Kreta gepubliceerd. Lees hier het verslag:
Olijfolie, een multi-olie voor elke dag
Snik. Het blik is leeg, echt helemaal leeg. Ik schud de laatste druppels in de trechter en dan houdt het op. Het goede nieuws is, dat ik nu een blik heb om met planten in de tuin te zetten. Hoe afgezaagd, ik weet het. Maar ja, af en toe mag je toegeven aan je nostalgische neigingen en dat heb ik dus met dit blik...
Aubergines, veelzijdig en lekker
Middelburg kleurt dit weekend roze. Giro-roze om precies te zijn. Morgen is hier de finish van de laatste Nederlandse etappe en de hele stad is in een roze mood. Zo roze dat het me gisteren verbaasde dat er geen roze tomaten, paprika's en komkommers in de groentekraam op de markt lagen... Maar er lag wel iets paars! Een bak vol aubergines. En omdat dat tenslotte toch een zeer donkere variant van roze is leek het me wel passend om 's avonds iets met aubergine te koken.
Authentiek Grieks koken; puur en simpel. En lekker..!
Vakantie, eindelijk rust en tijd om te genieten van de zon, het buiten zijn, leuke gesprekken en lekker eten. Smullen van de vele heerlijke gerechten die de Griekse keuken kent. Je laten verrassen door wat de kok en het seizoen samenbrengt. Jammie, jammie. Ik herinner me nog goed het plaatsje Afissos, in de Pilion, in het voorseizoen. Rustig, heel rustig was het er aan de boulevard toen we 's avonds op zoek gingen naar een leuk eettentje. En toegegeven, leuk was het, die kleine taverne direct aan het water. En stil. Maar het rook er heerlijk! Nee, een menukaart was er niet. We konden kiezen uit drie gerechten 'van het seizoen' en als we wilden ook nog wel wat anders als we even in de keuken zouden aanwijzen welke ingrediënten we lekker vonden. Het werd een superlekker stuk kalfsvlees in tomatensaus met pasta en gegrilde courgettes. Mmmm, buikje rond! Helaas, een toetje zat er niet meer in...
Feta en hoe deze ook smaakt op z'n Mexicaans...
Ik houd niet van kaas. Niet van Hollandse, niet van Franse, niet van mozzarella, van fêta, niets van dat alles. Althans, voor zover die kaas koud is. Gesmolten of in een warm gerecht dat is wat héél anders. Kom maar op met die pizza's, lasagne, gegratineerde aardappelen, kaaspasteitjes en andere heerlijke warme (kaas)gerechten. Mmmmmm. Veel mensen snappen dit niet, maar gesmolten kaas smaakt echt anders dan koude kaas.
Grieks koken, bakken, braden, smullen, genieten . (en afwassen)
Vandaag aandacht voor een van de leukste dingen in het leven. Namelijk eten. Of eigenlijk, koken en eten. Of dit allebei tot de leukste dingen van het leven hoort, daarover zullen de meningen misschien verschillen... Maar voor mij wel, koken is voorpret, tussentijds proeven is dan ook geoorloofd en lekker. Ik hou er van om een zaterdag in de keuken te rommelen en uur na uur allerlei lekkers van het fornuis of uit de oven te halen, als voorbereiding op een smakelijk etentje met vrienden/familie. Of, zoals in Griekenland traditie is, alles op zondagmiddag op te smullen met z'n allen. Heerlijk eten en kletsen van twee tot zes.
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.