Viewing entries tagged with 'boek griekse keuken thuis'
Kkkkkkkoud... tijd voor een verwarmend soepje!
Mijn telefoon geeft aan dat het buiten -10 graden is. Brrrrrr. Dat mag je met recht koud noemen. Ik heb al besloten dat ik vandaag niet naar buiten ga. Ik ben al een week geveld door een hardnekkige griep of verkoudheid, met te veel gehoest, te veel snot en te veel slaap als gevolg. En sinds gisteren komt er nog nauwelijks geluid uit als ik praat. Ook dat nog. Kortom, ben nog steeds beetje zielig en ik hoef vandaag dan ook nog niet naar buiten van mezelf. Boodschappen worden voor mij gedaan en ik ga soep maken met wat ik in voorraad heb. Een overheerlijke, supergezonde en vooral ook supermakkelijke kikkererwtensoep!
Kip met kruidige rode saus – Kotopoulo kokkinisto Alonissou
Op pepernotendag heb ik zin om iets kruidigs te maken vanavond. Bladerend door het geweldige kookboek 'De Griekse keuken thuis' kom ik Kip kokkinisto tegen. Jaaa, dat gaat het worden; ik ben vrij vanmiddag dus alle tijd voor boodschappen en koken. Ik maak vaak kip kokkinisto, maar meestal bak ik gewoon wat kipdelen in de pan, verse kruiden erbij en een pak tomatenblokjes (of in de zomer verse zoete tomaten), jammie... Vandaag volg ik dus een officieel recept. Min of meer...
Stifado – een Griekse klassieker met rundvlees
In mijn boekenkast staat bijna anderhalve meter kookboeken. Allerlei genres, kookstijlen en keukens. Kookboeken, lezen doe ik ze vaak, er echt uit koken een stuk minder. Natuurlijk, als ik een ingewikkeld gerecht helemaal volgens het boekje wil of moet koken (wil ik meestal niet), dan volg ik minutieus het recept. Maar verder blader ik ze vaak alleen maar door als inspiratiebron. Of als start-up, waarbij ik me veel te gemakkelijk laat verleiden om toch allerlei dingen anders te doen. En natuurlijk is zo'n boek handig om te checken of smaken bij elkaar passen of wat voor eigenschappen (en calorieën!) bepaalde ingrediënten hebben. Vandaag wil ik proberen om weer eens volgens het boekje te koken, uit De Griekse keuken thuis.
Het is herfst – tijd voor een Griekse linzensoep
Wat gaat zo'n weekend toch hard! Gisteren de hele dag op stap, dagje vriendinnengeklets in Alkmaar, laat thuis en vandaag plannen om een beetje op te ruimen. Het is een grijze dag, de zon heeft geen zin en na de middag besluit ik om eerst maar eens wandeling te maken. Mooi moment om ook even na te denken wat er vanavond op tafel gaat komen. Al na 5 minuten komt de inspiratie, het wordt linzensoep. In het heerlijke kookboek 'De Griekse keuken thuis' staat een recept en dat is zo eenvoudig dat ik uit m'n hoofd weet wat er in moet. Linzen en tomaat in blik heb ik altijd in huis, de wortel ga ik nu kopen.
Buiten eten, altijd een feest(je)
Vandaag is ons eindelijk weer eens een mooie dag beloofd. Ik geniet al bij voorbaat en besluit om in elk geval een volgend recept te maken uit het kookboek 'De Griekse keuken thuis'. Kijkend bij de zomerrecepten (boek is op seizoen ingedeeld) kan ik eigenlijk niet kiezen. Misschien de lamssouvlakia? Eerst maar naar de supermarkt en daar eens in het vleesschap kijken. Ik besluit om een plak lamsbout te nemen en inderdaad souvlakia te gaan maken (maak a.u.b. nooit souvlakia met varkensvlees, dat is echt veel minder lekker). Lamssouvlakia is snel klaar en op een zonnige dag als vandaag is dat dus erg makkelijk.
Eigenwijs koken; niet altijd even handig
Heb ik eindelijk door dat ik tussen zeven en acht uur 's avonds niet moet afspreken, niets moet plannen en er voor moet zorgen dat ik uiterlijk zeven uur de TV aanzet om naar Masterchef Australia te kijken, blijkt dat het programma in het weekend niet uitgezonden wordt! Enfin, gelukkig kom ik er tijdig achter en kan dan in elk geval genoeg aandacht aan mijn eigen uitprobeersel besteden. Want vandaag ga ik een volgend recept koken uit ´De Griekse keuken thuis´: courgettebeignets van Alonnisos. Ik heb al veel vaker courgetteschijfjes, oftewel courgettekeftedes, gebakken, op diverse manieren maar nog nooit uit dit boek. En deze zijn echt heel anders, ik ben heel benieuwd!
Kook de zomer op je bord met alle kleuren paprika
Als ik wakker word en de luxaflex open doe zie ik een vaag zonnetje, dat eigenlijk nog niet goed weet hoe door de bewolking door te breken. Ik zucht. Het was natuurlijk voorspeld maar als de dag dan inderdaad wéér niet zonnig begint vind ik het toch jammer. Gelukkig blijkt al snel dat het best warm is buiten en na een kleine drie kwartier lijkt er ook nog redelijk wat zon door te komen en ga ik aan de wandel. Op de terugweg besluit ik om alvast de groente te kopen op de markt. Vandaag ga ik weer een recept uit 'De Griekse keuken thuis' koken en daarvoor heb ik onder meer paprika in drie kleuren nodig. En laten die nu net in grote stapels te koop zijn op de markt!
De flauwgevallen imam
Ik ben dol op aubergines en erg blij dat ze weer in grote hoeveelheden op de markt liggen. Natuurlijk, ze zijn inmiddels het hele jaar door verkrijgbaar, maar op de een of andere manier spreken grote stapels op de markt me gewoon meer aan. Tja, vast een rudimentair trekje wat met seizoenskost te maken heeft. Hoe dan ook, ik heb aubergine gekocht en ga vandaag een volgend recept uit het kookboek 'De Griekse keuken thuis koken'. Dit keer een lekker bijgerechtje wat je met een salade en/of gehaktballetjes of spinaziepasteitjes gemakkelijk als hoofdgerecht kunt serveren: Melitzanes imam bayildi (aubergines met gestoofde tomaat). Het is een gerecht met een (klein) verhaal.
Een héél kookboek uitkoken? Mmm, waarom niet…maar dan wel Grieks!
Geen idéé meer waar en wanneer ik het las maar om de een of andere reden schiet het me steeds weer te binnen en blijft het me blijkbaar fascineren. Een kookboek helemaal koken. HELEMAAL, dus alle gerechten een keer op tafel zetten. Elke dag iets anders. En nu heb ik bedacht, dat ik dat ook eens ga doen. Tja, dan komt de hamvraag, welk kookboek is dan het meest geschikt, het leukst en hopelijk ook het lekkerst van allemaal. Ik heb een groot aantal van de plank gehaald en doorgebladerd en steeds weer mezelf proberen voor te stellen of ik het dan ga volhouden om het hele boek door te koken. Ik zal eerlijk zijn, het kan nauwelijks een verrassing zijn dat het een van de Griekse kookboeken wordt...
Om je vingers bij af te likken..
Ik zal het maar meteen bekennen, ik heb een hekel aan vieze vingers. Ik was zo'n kind dat niet wilde kleien, een afkeer had van vingerverven en geen snoepjes uit een bak ondoorzichtig water wilde opvissen. Ik griezelde al bij het idee! Mijn handen moesten en moeten gewoon schoon blijven. Ik heb geen smetvrees of zo, dat m'n handen misschien vol bacteriën zitten kan best, maar die zie ik dan in elk geval niet. En voor ik ga koken of eten, was ik gewoon braaf mijn handen... En toch, er is een uitzondering op het geen-vieze-handen-beleid en dat is het eten van gamba's, scampi's of ander lekkers dat je met je handen moet eten...
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.