Onderweg naar Ithaka

Kkkkkkkoud... tijd voor een verwarmend soepje!

Sat, 04 Feb 2012 01:00:00 +0100

Mijn telefoon geeft aan dat het buiten -10 graden is. Brrrrrr. Dat mag je met recht koud noemen. Ik heb al besloten dat ik vandaag niet naar buiten ga. Ik ben al een week geveld door een hardnekkige griep of verkoudheid, met te veel gehoest, te veel snot en te veel slaap als gevolg. En sinds gisteren komt er nog nauwelijks geluid uit als ik praat. Ook dat nog. Kortom, ben nog steeds beetje zielig en ik hoef vandaag dan ook nog niet naar buiten van mezelf. Boodschappen worden voor mij gedaan en ik ga soep maken met wat ik in voorraad heb. Een overheerlijke, supergezonde en vooral ook supermakkelijke kikkererwtensoep!

Revithasoupa

Voor 4 personen:

1,5 dl olijfolie - 1 grote ui, gesnipperd - 350 g gedroogde kikkererwten, een nacht geweekt in koud water - 1 el bloem - sap van 1 citroen - 3 el gehakte verse gladde peterselie - zout en versgemalen zwarte peper.

Verhit de olijfolie in een zware pan. Fruit de uisnippers daarin goudgeel. Stort de kikkererwten in een vergiet en spoel ze af met koud water. Schud ze om zodat ze goed uitdruipen. Doe ze dan bij de ui in de pan. Schep alles goed om en giet er zoveel heet water bij dat de erwten 4 cm onder komen te staan.

Breng het water aan de kook. Schep met een schuimspaan het bovendrijvende wit weg. Draai het vuur lager, voeg wat peper toe en leg een deksel op de pan. Kook de kikkererwten gaar in 1 - 1 ¼ uur.

Doe de bloem in een kommeptje en roer het citroensap er met een vork door. Schenk dit papje bij de kikkererwten zodra die door en door gaar zijn. Roer alles door en breng het mengsel op smaak met zout en peper. Kook alles afgedekt nog 5-10 minuten zachtjes door; roer de erwten af en toe.

Schep om de soep te binden twee opscheplepels kikkererwten uit de pan. Prak ze fijn of draai even in de keukenmachine (niet pureren!). Roer ze dan door de soep. Je kunt ook de pan even van het vuur nemen en met de staafmixer eventjes in de soep pureren (kort). Voeg de peterselie toe en proef de soep. Voeg eventueel nog wat citroensap toe. Schep de soep in voorverwarmde kommen en giet eventueel nog wat olijfolie in de kom.

Dit is dus het officiële recept. Ik doe er zelf altijd nog een theelepel kruidenbouillonpoeder in, geeft net nog iets meer smaak.

Kikkererwten zijn trouwens heel erg gezond. Ze bevatten per 100 gram 127 calorieën, 5 gram vet, 20 gram eiwit en 55 g koolhydraten. Ook bevatten ze veel voedingsvezels en meervoudig onverzadigde vetten. Zie ook beschrijving op Wikipedia.

Hij komt niet

Wed, 18 Jan 2012 19:22:00 +0100

Ik had er stiekem toch wel op gehoopt. En aangemoedigd door overtuigende voorspellingen deze zomer had ik mij er inmiddels ook al flink op voorbereid. Hout aangevoerd, schoorsteen laten vegen, schaatsen opgezocht, vriezer flink gevuld en de sneeuwschep al van de zolder gehaald. De teleurstelling is dan ook groot als ik het bericht lees in de Volkskrant: de horrorwinter komt definitief niet. Nu niet en de eerstkomende jaren niet.

Dat is toch wel nieuws. Geen weken met ijzige kou en zwaar bevroren sloten en watergangen. We hoeven geen vogels of eendjes te voeren en gaten te hakken in het ijs. Geen schaatsende menigte op de Middelburgse vesten, met zwierende paren, krabbelende kinderen, te hard schaatsende jongens, kletsende meiden en veel koek en chocolademelk om warm te blijven. Geen romantische ijsdate met onbekende gevolgen.

De horrorwinter komt niet. En dus ook geen alles overheersende witte wereld als ik wakker word en de luxaflex open doe. Geen zacht en vriendelijk geknisper van de eerste voetgangers en fietsers langs mijn huis. Geen kleine glijpartijen, gelach en gekwebbel over zoveel onhandigheid. Geen gevloek, geen gezeur en geen geruzie bij de zoveelste aanrijding. Geen avonden met port, pret en "nee, rijden gaat echt niet meer" bij het warme haardvuur.

De horrorwinter komt echt niet. Dus geen rode neus, koude wangen en bevroren haren. Geen excuus voor nieuwe laarzen met voering, een extra warme das, heel veel snert en glühwein met warme appeltaart. Geen onverwachte vakantiedagen, metingen van extremen en nieuwsuitzendingen vol ellende, plezier en leedvermaak. Nee, niks van dit alles, de winter wordt heel gewoon. Geen horrorwinter. Wat jammer toch...

Waarom zou je eigenlijk naar Griekenland gaan? 25 redenen…

Sun, 08 Jan 2012 20:10:00 +0100

Zo, voor alle twijfelaars ("schat, waar wil je heen dit jaar?"), onzekeraars ("zullen we toch maar naar een land zonder stakingen gaan?") en enthousiaste ambassadeurs ("ja natuurlijk ga ik weer naar Griekenland, want...") zet ik wat argumenten bij elkaar om ook dit jaar weer een of meerdere keren richting Zuiden te gaan. En dan linksaf natuurlijk, helemaal tot in de Zuidoosthoek. Naar dat grillig gevormde land met z'n vele grote en kleine tentakels en snippers in een turquoise zee. Wie vult mij aan?

Ja, natuurlijk ga ik weer naar Griekenland, om een, meerdere of al deze 25 redenen:

Omdat het land een eldorado is voor natuurliefhebbers. Op één dag kun je door totaal verschillende landschappen rijden; prachtige vlaktes aan de Westkust van de Peloponnesus, hoge bergen rond Olympia, spectaculaire vergezichten in Arkadia, glooiend groen landschap in Argolida. En natuurlijk een goudgeel zandstrand aan de Oostkust, in een bergachtig decor.
Omdat Griekenland (bijna) het jaar rond een heerlijke bestemming is. Wandelen doe je in het voorjaar, als het groen van het landschap wedijvert met een knalblauwe droge lucht, de gele brem langs de wegen en de vele kleuren van andere voorjaarsbloeiers het grijsgroen van kleur voorzien en als de temperatuur overdag zo heerlijk aangenaam is. Luieren, zonnen en zwemmen in de zomer, in de meest blauwe zee die je je kunt voorstellen, met een heerlijk briesje om de boel wat te verkoelen. En in het najaar, dat tot december duurt, is het water nog lang warm, doet de zon het op z'n best tot diep in oktober en kun je genieten van de rust en de beweging als de Grieken hun olijven en druiven gaan oogsten.
Omdat de bevolking doorgaans heel gastvrij is en je graag zal uitnodigen om een hapje te proeven, mee te klinken tijdens een feestje en je tegoed te doen aan al het lekkers dat op tafel staat.
Omdat het licht in Griekenland zo betoverend is. Iedereen die vaker gaat zal dat beamen, het overvalt je zodra je de vliegtuigtrap af loopt of met je auto van de boot rijdt in Igoumenitsa of Patras.
Omdat de doorgaans zo duidelijk aanwezige levensvreugde aanstekelijk werkt. Of je wilt of niet, je humeur knapt automatisch op als je door Grieken omringd bent.
Omdat verleden en heden er altijd hand in hand gaan. Naast antieke oudheden treft je moderne loungecafés aan, in oude theaters worden hedendaagse voorstellingen gegeven en er wordt door kinderen en volwassenen gespeeld en geleefd naast en op oude ruïnes.
Omdat de warmte van de zon al in het voorjaar je haren kleurt, je energiepeil verhoogt en (mits met mate) je zo'n lekker bruin kleurtje geeft.
Omdat je er heel gemakkelijk op de bonnefooi naar toe kunt, en dat zo avontuurlijk is.
Omdat er zoveel kust, strand en kades zijn. En het zo heerlijk is om 's avonds te eten aan de kade, met een kabbelende zee en een ondergaande zon als decor.
Omdat je in het land bent waar de democratie is ontstaan, waar goden tussen de mensen hebben gewoond, de mythen allemaal worden geloofd en veel beroemde filosofen, geneeskundigen en wiskundigen ons wereldbeeld in grote mate hebben beïnvloed.
Omdat er zoveel keus is in verblijf, van luxe hotel tot eenvoudige kamer en van een prachtige camping op een superplek tot een grote bungalow in een olijfboomgaard.
Omdat het Grieks zo zuidelijk klinkt en zo heerlijk onbegrijpelijk (voor wie de taal niet kent).
Omdat je er zo lekker kunt eten. Puur, authentiek en meestal met verse ingrediënten. De groenten komen uit de eigen moestuin, het vlees van een neef met een boerderij, fruit van een bevriende teler in de buurt en de vis wordt gevangen door de lokale visser. In veel dorpen en in stadsbuurten krijgen veel winkeliers zoals de groenteboer, kaashandelaar, visboer en slager de spullen ook vaak nog uit de buurt.
Omdat de verse kruiden en wilde groenten om de hoek groeien en in veel Griekse keukens dagelijks worden gebruikt.
Omdat je 's morgens de zon kunt zien opgaan vanuit de zee in het Oosten en 's avonds in zee kunt zien zakken aan de Westkust. En dat vaak niet eens zo heel lang rijden is (op een van de eilanden of op de Peloponnesus bijvoorbeeld).
En omdat die zonsondergangen spectaculair zijn.
Omdat je in je vakantie het meest geniet van onverwachte verrassingen. En die doen zich bijna altijd voor. Het licht kan uitvallen (heel romantisch), je hebt onverwachte huisdieren (echt, hagedissen zijn héél aardig), de buren zijn nogal luidruchtig (alle reden om lange avonden aan het strand of op het terras door te brengen), er wordt een spontaan openluchtconcert georganiseerd (lokale muziek of een internationale bekendheid die er op vakantie is) of in je hotel blijkt een bruiloft te worden gevierd (meevieren dus).
Omdat een mens gewoonlijk geneigd is een medemens te helpen die in de misère zit. En wie kun je nu beter helpen dan mede-EU-burgers met zorgen? Door een mede-EU-land te ondersteunen ondersteun je indirect ook een beetje jezelf, toch?
Omdat het fantastisch is te varen tussen de vele eilanden, kusten aan je voorbij te zien glijden, te raden welk eiland er links opdoemt en rechts alweer voorbij is en voortdurend alert te zijn op een opspringende dolfijn, een passerende veerboot of een zwierende zeilflottielje langs de kust.
Omdat er zoveel te lezen valt over Griekenland, z'n verleden, bijzondere romances, grote wijsgeren, intriges en heerlijke ontspannen 'ik vertrek'-story's.
Omdat er zoveel te kiezen valt. Gaan we naar het altijd zonnige en heel gevarieerde Kreta, een tochtje langs de witte Cycladen, oversteken naar een van de eilanden voor de Turkse kust, de ruige natuur van Zagoria, het binnenland van Griekenland, de Pilion of het hartje van de Peloponnesus? Of een strandvakantie in Chalkidiki, langs de Olympische kust of op een van de eilanden in de Ionische zee?
Omdat het Griekse leven zich op straat afspeelt en je daardoor snel betrokken raakt bij de dagelijkse dingen.
Omdat Grieken vaak echt in je geïnteresseerd zijn en je het hemd van het lijf vragen. Hoe oud je bent, wat je voor werk doet, hoeveel je verdient, of je kinderen hebt, wat die doen, waar je woont, hoe duur de sinaasappels daar zijn, wanneer je met pensioen kan, hoe het met Cruijff gaat, en met Ten Cate, en met Seedorf, en met Maxima, en met ...
Omdat je je altijd weer verbaast over het gemak waarmee musea ineens toch gesloten zijn (geen geld voor suppoosten), een restaurant van de een op de andere dag wordt gesloten (lotto gewonnen), de politiek het straatbeeld en gesprekken blijft beheersen (en toch een en al ontevredenheid, het heeft blijkbaar geen invloed) en geen huis, weg of overheidsgebouw ooit echt af lijkt te zijn.
Omdat, als land en bevolking je echt raken kan, Griekenland altijd in je hart zal blijven.

Simpel en lekker: vruchten-noten ontbijtkoek

Sun, 11 Dec 2011 19:16:00 +0100

Zondag is vaak zo'n dag waarop ik, zeker 's morgens voordat een visite-, wandel- of anderszins sociaal tijdstip is aangebroken, van alles bak en kook voor de rest van de week. Brood, soep, cake of zoals vandaag ontbijtkoek. Aangezien ik 's morgens een zeer beknopt, precies op elkaar afgestemd programma heb om er in te slagen rond 8 uur op mijn werk te zijn, schiet het rustig ontbijten er vrijwel altijd bij in. Als ik opsta nadat de wekker is gegaan heb ik gewoon niet meer dan drie kwartier en dan is het dus zonder ontbijt de deur uit. Geen probleem, want eenmaal achter mijn PC drink ik een mok thee en eet een plak zelfgebakken ontbijtkoek, vol vruchten en noten. Als dat niet verantwoord is?

De koek is trouwens ook geslaagd gebleken als collegiale traktatie... Voor de liefhebbers hieronder het recept.

Vruchten-notenbrood (ontbijtkoek)

Voor 12 sneden: 50 g havermout - 300 ml melk - boter - 240 g zelfrijzend bakmeel - 1 flinke tl bakpoeder - 75 g bruine basterdsuiker - 1 tl kaneel - 3 el honing - 1 ei, losgeklopt - 125 g gedroogde kersen of cranberry's* - 50 g gedroogde appel, in blokjes - 5 el grof gehakte amandelen.

Doe de havermout in een kom, schenk de melk erover en laat 30 min staan. Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een brood- of grote cakevorm in met boter en bekleed hem met bakpapier.

Zeef het meel en bakpoeder in een kom en meng havermoutmengsel, suiker, kaneel, honing, ei, gedroogd fruit en 3 el amandelen er goed door. Schep het mengsel in de vorm, strijk de bovenkant glad en bestrooi met de rest van de amandelen. Bak het brood 45 min of tot het goed gaar is en bovenop bruin (bij mij 55 min - laatste 10 min met aluminiumfolie erop). Laat het wat afkoelen in de vorm, stort het brood dan op een rooster en laat het helemaal afkoelen.

235 cal per sneetje.

* Ik varieer wel eens, doe ook wel fijngesneden gedroogde abrikozen of pruimen erbij. Als het maar in totaal niet meer dan 125 g gedroogd fruit is.

Tja, meestal haal ik de koek eruit met een 'gescheurde' bovenkant. Op de een of andere manier blijft dat nooit zo mooi glad als bij de koek uit de winkel...

Kip met kruidige rode saus – Kotopoulo kokkinisto Alonissou

Mon, 05 Dec 2011 19:16:00 +0100

Op pepernotendag heb ik zin om iets kruidigs te maken vanavond. Bladerend door het geweldige kookboek 'De Griekse keuken thuis' kom ik Kip kokkinisto tegen. Jaaa, dat gaat het worden; ik ben vrij vanmiddag dus alle tijd voor boodschappen en koken. Ik maak vaak kip kokkinisto, maar meestal bak ik gewoon wat kipdelen in de pan, verse kruiden erbij en een pak tomatenblokjes (of in de zomer verse zoete tomaten), jammie... Vandaag volg ik dus een officieel recept. Min of meer...

Er zijn veel variaties op kokkinisto van kip; onderstaand recept is van het eiland Alonissos. Voor de eilandbewoners is het geen alledaags gerecht, ze eten het alleen op zondag en op religieuze feestdagen. Het wordt in Griekenland vaak met met kritharaki (traanvormige pasta) gegeten. Rijst, gebakken aardappelen of dikke frieten zijn ook lekker!

Ik heb geen hele kip gekocht. Nog nooit gedaan, geen idee waarom eigenlijk maar ik doe het gewoon niet. Ik koop altijd kipdelen, deze keer (biologische) drumsticks en kipfilet. Als ik ga koken en alles bij elkaar pak bedenk ik dat ik geen pimentbessen in huis heb, alleen pimentpoeder. Moet geen probleem zijn. Ik ontdek ook dat de kaneelstokjes op zijn. Ik heb geen zin om weer naar de supermarkt, dus het wordt kaneelpoeder. Beide specerijen strooi ik over de kip zodra net voordat de sausonderdelen erbij gaan.

En, was het lekker? Ja, het was lekker. Wel vond ik de kleur niet echt mooi, nogal donker, komt misschien doordat ik geen pimentbessen en kaneelstokje heb gebruikt, maar de poedervarianten. Die geven meer kleur af. En ik moet zeggen dat ik mijn gebruikelijke variant met tomatenblokjes of verse tomaten lekkerder vind. Smaken verschillen. Ik heb er broccoli bij gegeten, maar veel groene groentes zullen lekker smaken en mooi kleuren bij dit donkerrode gerecht.

Kotopoulo kokkinisto

Voor 4 personen: 5 el olijfolie - 1,6 kg scharrelkip, uitgesneden - 1 grote ui, grof gesnipperd - 2,5 dl rode wijn - 2 el tomatenpuree, aangelengd met 4,5 dl heet water - 1 kaneelstokje - 3-4 hele pimentbessen - 2 laurierblaadjes - zout en versgemalen zwarte peper.

Verhit de olie in een grote braad- of hapjespan en braad de stukken kip aan. Haal ze met een tang uit de pan en leg ze apart.

Fruit de uisnippers in de hete olie op matig vuur tot ze glazig zijn.

Leg de stukken kip weer in de pan, giet de wijn erover en kook het vocht 2-3 minuten in. Voeg de aangelengde tomatenpuree, het kaneelstokje, de pimentbessen en de laurierblaadjes toe. Breng alles op smaak met zout en peper. Smoor de kip afgedekt een uurtje op laag vuur, tot het vlees gaar is. Geef er kritharaki, rijst of gebakken aardappelen/friet bij.

Eindelijk... lekker lui ezel zijn

Mon, 21 Nov 2011 18:57:00 +0100

Inmiddels is het alweer heel wat jaartjes geleden. Mijn eerste vakantie in Griekenland, het was een onvergetelijke week op Rhodos. Voor het eerst de Griekse geuren opsnuiven, een duik nemen in een turquoise blauwe zee en iedere avond smullen van zoveel mogelijk authentiek Grieks eten. Nou ja, voor zover we dat toen konden beoordelen dan. En, voor het eerst zien hoe het dagelijkse Griekse leven er uitzag. Op Rhodos wel te verstaan, en natuurlijk werd dat beeld deels beïnvloed door het ruim aanwezige aantal toeristen. Zo dachten wij aanvankelijk dat de ezels in Griekenland vooral werden ingezet als dierlijke taxi bij het vervoeren van toeristen naar de acropolis in Lindos...

Na deze en nog ontelbare andere vakanties en het lezen van stapels boeken over Griekenland weet ik dat de ezel van oudsher het werkpaard in Griekenland is. Als lastdier vervoerden ezels stenen, dozen, groenten en natuurlijk ook mensen. En ook nu nog zie je hier en daar dat een ezel wordt ingezet voor vervoer. Deze foto maakte ik tijdens een recente reis in Finikounda (Peloponnesus).

Wat er met de ezels gebeurt als ze geen lasten meer hoeven te vervoeren, tja, ik heb er eigenlijk nooit bij nagedacht. Tot ik las over enkele ezelopvangplaatsen in Griekenland. Met veel liefde en zorg wordt de ezels een prettige oude dag bezorgd. Een medewerker van de Ezelsociëteit tipte mij over enkele websites met het verhaal over deze opvang. Petje af wat er allemaal gedaan wordt voor deze trouwe makkers. Zo kunnen ze op hun oude dag lekker lui ezel zijn. Voor wie het leuk vindt om meer te lezen, hieronder een aantal leuke en informatieve websites:

Ezelopvang op Corfu

Ezelopvang op Kreta

Ezelopvang in Nederland, via deEzelsociëteit.

En terwijl ik deze links even googelde, kwam ik op het blog van De Griekse Gids terecht, waar vandaag ook een artikeltje over de Ezelopvang op Corfu is geplaatst!

Een ezeltje 'in de wacht' in Katakolo, Peloponnesus en hieronder eveneens in de wacht (baasje zat in het kafenion) in een klein dorp in de Peloponnesus:

En op een van mijn 'boekenzoektochten' kwam ik een super leuk boekje tegen. Ik dacht eerst dat het mogelijk in Griekenland afspeelt, maar dat is niet zo:

Stifado – een Griekse klassieker met rundvlees

Sat, 12 Nov 2011 21:20:00 +0100

In mijn boekenkast staat bijna anderhalve meter kookboeken. Allerlei genres, kookstijlen en keukens. Kookboeken, lezen doe ik ze vaak, er echt uit koken een stuk minder. Natuurlijk, als ik een ingewikkeld gerecht helemaal volgens het boekje wil of moet koken (wil ik meestal niet), dan volg ik minutieus het recept. Maar verder blader ik ze vaak alleen maar door als inspiratiebron. Of als start-up, waarbij ik me veel te gemakkelijk laat verleiden om toch allerlei dingen anders te doen. En natuurlijk is zo'n boek handig om te checken of smaken bij elkaar passen of wat voor eigenschappen (en calorieën!) bepaalde ingrediënten hebben. Vandaag wil ik proberen om weer eens volgens het boekje te koken, uit De Griekse keuken thuis.

Het wordt kouder én ik heb de hele middag de tijd om een stoofschotel te maken. Een ideale dag dus voor stifado, de Griekse klassieker die je met konijn (brrr, niks voor mij), rund/kalfsvlees of ook inktvis (octopus) kunt maken. Ik kies voor rundvlees en al bij het lezen van het recept bedenk ik dat ik weer al wat ga afwijken. Stifado maak je met kleine uien, zoals sjalotten of cocktailuitjes. In dit recept worden deze laatste gebruikt (en zilveruitjes genoemd, maar de verse variant is bij ons bekend als cocktailuitjes). Ik heb echter sjalotjes in huis en ga niet nog een keer naar de supermarkt.

Al lezend verrast het mij dat er geen bliktomaten of verse tomaten worden gebruikt maar aangelengde tomatenpuree. Tja, daar ga ik bijna weer; het kost me moeite maar ik besluit toch om het recept te volgen. Geen tomaten dus. Ben benieuwd. Rode wijnazijn heb ik niet in huis, beetje meer rode wijn dus... Enige andere kleine afwijking is het gebruik van vers laurierblad. In het recept wordt de gedroogde variant verpulverd in het gerecht. Een vers blad verpulveren gaat lastig maar volgens mij is het kneuzen ervan ook effectief.

En... is het lekker? Jaaaaaaaa, het smaakt super! Werkelijk heerlijk, anders dan volgens mijn gebruikelijke recept, maar minstens zo lekker. Ik geef hieronder het recept zoals ik het heb gemaakt (dus niet precies zoals in het boek staat):

Moschari stifado - stoofschotel met rundvlees en uitjes

Nodig voor 3 personen: 2 ½ el olijfolie - 500 g rundvlees, in niet te kleine blokjes - 2 teentjes knoflook, gesnipperd - 1 tl gemalen komijn - 1 klein kaneelstokje - 1 dl rode wijn - 1 takje verse rozemarijn - 1 (vers, indien beschikbaar) laurierblaadje - 1 el tomatenpuree, aangelengd met 500 ml heet water - 350 g cocktailuitjes, heel gelaten - ½ el bruine rietsuiker - zout en versgemalen zwarte peper.

Verhit de olijfolie in een braadpan en braad de blokjes vlees rondom aan. Ze hoeven niet echt bruin te worden. Roer de knoflook en de komijn erdoor. Leg het kaneelstokje in de pan, kook alles enkele tellen door en schenk dan de wijn erbij. Laat het vocht 3-4 minuten goed borrelen en grotendeels verdampen.

Voeg de rozemarijn en het laurierblaadje toe, met de aangelengde tomatenpuree. Roer alles goed en breng het op smaak met zout en peper. Stoof het gerecht afgedenkt ca 2 uur tot het vlees gaar is. Verdeel te uitjes over het vleesmengsel en schuif de pan heen en weer of roer heel voorzichtig. Strook de suiker op de uitjes. Stoof alles afgedekt nog 30 minuten op laag vuur, tot de uitjes zacht zijn maar nog niet uit elkaar vallen. Voeg zo nodig wat heet water toe. Roer heel voorzichtig de uitjes door de saus, verwijder het takje rozemarijn, het laurierblaadje en het kaneelstokje.

Serveer met gekookte aardappelen of pasta en een groene groente of bloemkool.

[foto volgt - die ben ik vergeten te maken]

Nieuwe premier in Griekenland - gaat hij het land redden?

Fri, 11 Nov 2011 10:02:00 +0100

Griekenland heeft een nieuwe premier, Lukas Papadimos. Gaat hij het land redden? Heeft hij de ideeën, de kracht en de bindingsvaardigheden om werkelijk iets te betekenen voor Griekenland? Het is goed te beseffen dat niet alleen de crisis van de laatste jaren deze catastrofe heeft veroorzaakt. Natuurlijk, het heeft het debacle versneld, maar er is veel meer aan de hand.

Voor iedereen die meer wil weten over de situatie van dit moment en zich interesseert voor de achtergrond van de crisis, investeer een uurtje tijd in deze video. Het is een uitzending van de Australische TV en is meer dan de moeite waard. De link is van het weblog van Bruno Tersago, een Belgische journalist die via zijn weblog 'Reilen en zeilen in Griekenland' bericht over de actuele situatie.

Het is herfst – tijd voor een Griekse linzensoep

Sun, 06 Nov 2011 22:24:00 +0100

Wat gaat zo'n weekend toch hard! Gisteren de hele dag op stap, dagje vriendinnengeklets in Alkmaar, laat thuis en vandaag plannen om een beetje op te ruimen. Het is een grijze dag, de zon heeft geen zin en na de middag besluit ik om eerst maar eens wandeling te maken. Mooi moment om ook even na te denken wat er vanavond op tafel gaat komen. Al na 5 minuten komt de inspiratie, het wordt linzensoep. In het heerlijke kookboek 'De Griekse keuken thuis' staat een recept en dat is zo eenvoudig dat ik uit m'n hoofd weet wat er in moet. Linzen en tomaat in blik heb ik altijd in huis, de wortel ga ik nu kopen.

Linzen zijn zo'n echt herfsteten en passen dus uitstekend bij deze grijze, herfstige dag. En als het dan een Griekse linzensoep wordt, dan krijgt het toch nog een lichte, warme uitstraling. In Griekenland worden hele voorraden linzen aangelegd voor de winter. En lekker dat ze zijn! Het geheim van deze soep is de scheutigheid met goede olijfolie. Met brood, kaas en olijven vormt de soep een hele maaltijd. Linzen zijn op zichzelf al zeer voedzaam, met zo´n 270 calorieën, 2 g vet, 21 g eiwit en 43 g koolhydraten per 100 gram.

Fakes soupa (linzensoep)
Voor 4 personen: 275 g groene linzen - 1,5 dl olijfolie - 1 ui, in dunne ringen gesneden - 2 teentjes knoflook, in dunne reepjes gesneden - 1 wortel, in dunne plakjes gesneden (ongeveer 200 g) - 400 g tomaten uit blik, in stukken - 1 el tomatenpuree - 1 tl gedroogde oregano - 1 l heet water - zout en versgemalen zwarte peper - 2 el grof gehakte verse kruiden, als garnering.

Spoel de linzen af met koud water en laat ze uitlekken. Breng ze aan de kook in een pan water waarin ze net onder staan. Kook ze 3-4 minuten door, giet ze af en zet ze apart.

Veeg de pan schoon en verhit de olijfolie erin. Fruit de uiringen daarin glazig. Roer de reepjes knoflook erdoor en stort even later de linzen weer in de pan. Voeg de wordtel, tomaat, tomatenpuree en oregano toe. Roer het hete water erdoor en voeg wat peper toe.

Breng de soep aan de kook. Draai het vuur lager en dek de pan af. Kook de soep nog 20-30 minuten door, tot de linzen gaar zijn maar nog niet uit elkaar vallen. Voeg vlak voor het opdienen zout en gehakte verse kruiden toe. Proef en voeg zo nodig nog wat peper en zout toe.

Het is smullen geblazen! Ik heb platte peterselie en oregano als verse kruiden gebruikt, maar etend bedenk ik dat munt hier ook prima bij zou passen.

Nieuwe liefde

Sun, 30 Oct 2011 10:41:00 +0100

Anderhalf jaar lang was ik de grote liefde in het leven van Bas. Zeer eensgezind deelden wij een huis, de bank en ons leven. Al zijn aandacht was uitsluitend voor mij. Maar daar is nu verandering in gekomen! Sinds kort heeft Bas een nieuwe liefde. Ze heeft mooie zwarte haren, felle blauwgroene ogen en een lenig lijf. Een lichtgewicht met spieren en een zijdezachte huid. Alles wat ik niet heb en daar is weinig aan te doen...

De nieuwe liefde van Bas heet Lola en is een en al verleidingskunst. Jong, speels en ondeugend draait ze voortdurend om hem heen en verleidt hem met gesnuffel in zijn nek. Geroutineerd duwt ze haar neus in zijn haren en eist zijn onverdeelde aandacht op. Als hij na veel heen en weer gedraai op de bank gaat zitten, kan ze het niet laten. Ze kruipt erbij en vleit zich tegen hem aan. Hij begint meteen te zoenen en Lola doet haar ogen dicht en geniet.

Ik zit op de bank en kijk het tafereel een poosje aan. Wanneer is dit begonnen? Hoe lang is dit al aan de gang? Waar ben ik de controle verloren? Ik zou toch moeten weten wat zich onder mijn dak aan het afspelen is.

Wat twee maanden geleden begon met een aarzelende toenadering blijkt een onverwacht vervolg te hebben. Na een kortstondig kat-uit-de-boom kijken, is hij toch snel voor haar charmes gevallen en nu is er geen twijfel meer mogelijk. Mijn grote kater is verliefd en ik heb haar zelf in huis gehaald...

Ook enkele filmpjes op Youtube.

Laatste dag erop uit: Georgioupoli

Sun, 16 Oct 2011 10:29:00 +0200

Laatste dag alweer en we weten eigenlijk nog niet wat we zullen gaan doen. Veel opties zijn de revue gepasseerd, een laatste dag is kostbaar, waar ga je deze aan besteden? 'Wat doet het weer' is deze week het grootste vraagstuk geworden en elke dag is het een verrassing. Vandaag lijkt het een zonnige dag te worden, maar als we even later de lucht bestuderen en nogal wat wolken in de bergen zien hangen, besluiten we om toch maar geen auto te huren om het binnenland in te gaan. Eigenlijk wilden we nog naar de Imbroskloof en ook Argyroupoli (Lappa) staan nog op het lijstje. Maar om nu een dag in wolken en misschien zelfs regen door te brengen...

Het wordt een bustocht naar Georgioupoli, een plaatsje zo'n 20 busminuten verderop. We komen net te laat aan bij het busstation om de bus van 11.20 te nemen en moeten een uur wachten. Op zaterdag is er een kleine markt naast het busstation zodat we deze tijd prima kunnen doorbrengen. Het is leuk om zo rond te slenteren en te kijken wat iedereen daar zo koopt en verkoopt. Ik koop er mijn tweede paar schoenen deze vakantie! Gisteravond een paar prachtige naturel leren sandalen met hoge hakken bij een lokale schoenmaker, nu een paar zwarte instappers voor warme dagen. Die er hier niet meer zijn, maar dat terzijde...

Eenmaal in de bus zien we de wolkenmassa uit de bergen snel naar de kust komen en hopen we dat er dan toch in elk geval geen regen uit gaat komen. Georgioupoli blijkt een leuk plaatsje te zijn met een prachtig strand. In de zomer vast behoorlijk druk, maar nu heerlijk rustig om rond te dolen. Het ligt mooi zo onderaan de bergen en heeft een leuk klein haventje. In 2006 kwam ik per ongeluk in Georgioupoli terecht toen we eind maart 's avonds met de boot in Chania (Souda) aankwamen en daar niet zo snel onderdak vonden. We besloten alvast een eindje oostwaarts te rijden en kwamen tegen half tien in Georgioupoli aan. Bij navraag in een café naar een klein hotel werd meteen actie ondernomen en speciaal voor ons de eigenares opgetrommeld van een hotelletje aan het water. Het zou binnen een paar dagen open gaan, maar het was geen probleem hier een voorschot op te nemen. We hadden geen idee van de omgeving maar het hotel was stil en schoon. De volgende ochtend zagen we pas dat we pal aan het water zaten. Toen hadden we geen tijd voor een uitgebreide kennismaking, nu is het leuk om dat dan wel te doen.

Haventje van Georgioupoli

Niet ver van Georgioupoli ligt Vamos, een bergdorp zo'n 10 kilometer verderop. Jammer dat we niet met de auto zijn, ik ben eigenlijk wel benieuwd naar dit dorp. Iemand gaf mij de tip dat je hier Griekse kookles kunt volgen (http://www.vamosvillage.gr/en/activities/cooking-lessons) en dat het heel erg leuk is om te doen. Een les duurt 4 uur en je kunt je van te voren per mail aanmelden. Ik had dat eigenlijk graag ook nog gedaan deze week maar de tijd is gewoon te kort. Ik ga het beslist een volgende keer proberen te doen. Liefst ook met een paar overnachtingen in Vamos, om ook de Griekse wijn bij het eten eer aan te kunnen doen!

Hier wordt de vis verhandeld

Het plaatsje is natuurlijk niet erg groot en na een paar uur hebben we het dan ook gezien. Eind van de middag zijn we weer terug in Rethymnon, tijd voor de laatste boodschappen. Wat moet er in elk geval mee terug naar Nederland? Juist, koekjes! Veel koekjes, in een doosje zodat ze ook heel aankomen. Ik zoek bij een bakker de lekkerste koekjes uit en laat een grote doos vullen. Jammie, ik verheug me al op thuis, wanneer ik de doos weer open mag doen... Ik heb ook al een blik olijfolie gekocht en een fles Caramelo, een wat zoete rode wijn die werkelijk verrukkelijk is. En natuurlijk gaan er wat kruidenmengsels mee en niet te vergeten een bodylotion van Korres. Ik hoop dat ik onder de 20 kilo blijf!

Een moderne vissersboot

Laatste dag, morgen weer naar huis. Het was leuk om weer op Kreta te zijn, het blijft een van mijn favoriete bestemmingen. Meer info over Kreta, onder meer op de website van Griekenland.net.

Vrijdag muziekdag in Rethymnon

Sat, 15 Oct 2011 21:17:00 +0200

Vrijdagochtend zijn we vroeg uit de veren om vóór het geplande luie stranddagje (ja, ja, de tweede al!) eerst nog een wandeling te gaan maken. Het ontbijt is zo uitgebreid dat dit ook de nodige tijd kost, dus moet de wekker worden gezet. Maar rond half 10 gaan we dan toch op pad. Het is al zo lekker buiten dat we kiezen voor een wandeling over de lange boulevard om zo maximaal van het zich op zee te kunnen genieten. Het is een en al blauw met de afwisseling van kleurige parasols en bedjes die klaar staan. En een enkele vroege vogel die zich al op het strand heeft neergevlijd. Langs de boulevard worden we regelmatig ingehaald of tegemoet gekomen door Griekse joggers met hun I-pod, vrouwen met boodschappentassen en oudjes die schuifelend genieten van de nog relatief koele ochtendzon. Wat een heerlijke dag!

Het is bijna 12 uur als we dan toch richting strand vertrekken om een dagje te luieren en te lezen. Zwemmen in het best nog warme zeewater is geweldig en ook de wandeling over het strand om weer wat kiezels te verzamelen hou ik erin. Nederland is ver weg en het Griekse leven alweer erg gewend.

Livemuziek in theater Fortezza
Via deze website zijn we erachter gekomen dat er vanavond een concert is in het kleine theater op het fort van Rethymnon. Het bijwonen van een openluchtconcert vind ik altijd weer een belevenis en we zijn dan ook vast van plan om te gaan. Het blijkt inderdaad erg leuk te zijn en de locatie is natuurlijk eveneens geweldig. Prachtig uitzicht over de stad, met een zee aan lichtjes en het zachte achtergrondrumoer van stadsgeluiden. Het concert wordt goed bezocht en levert dus genoeg op voor het goede doel van vanavond. Ook belangrijk in deze economisch zware tijden.

Er is sowieso veel live muziek in het stadje deze dagen, in de diverse mezedopolios en bars en ook vanavond hoor je overal gitaar, bouzouki en laika. Voor mij onlosmakelijk verbonden met een ontspannen Griekse sfeer is eten, drinken en naar livemuziek luisteren in de buitenlucht; altijd genieten. Aangezien het Griekse uitgaansleven pas laat begint is het overal druk en gezellig in de binnenstad; ook nog als mijn inwendige klok al roept om een bed en rust. Aangezien die klok bovendien lastig te verzetten is, zijn we vast een van de eersten die eventjes twaalf uur huiswaarts gaan. Morgen weer vroeg op en met de bus naar Georgioupoli.

Een beetje lui

Fri, 14 Oct 2011 17:08:00 +0200

De donderdag start stralend, ZON! Dit moet dan toch echt een dagje strand worden. Vanuit ons hotel (Bio Suites; echt fantastisch, fijne studio's en heerlijk eten!) is het strand op paar minuutjes afstand. Maar we staan op tijd op en gaan eerst bezoekje brengen aan de donderdagmarkt, vlakbij het parkje. Niet groot maar wel leuk. Veel groente en fruit en daarnaast wat stoffen, schoenen, kleding, tassen en sieraden.

Markt in Rethymnon

Op het strand is het redelijk rustig en het is heerlijk om naar de kabbelende zee te kijken. Eindelijk tijd om weer eens wat te lezen, te kletsen en vooral ook gewoon niks te doen. De massage die ons na 10 minuten al wordt aangeboden sla ik niettemin beleefd maar zeker af, ik moet er niet aan denken in de warmte dat gefriemel aan mijn lijf. Alhoewel, als morgen Brat Pitt langs komt... Een wandeling langs het water en een koele duik erin is een heerlijke afwisseling op deze luie dag.

's Avonds wandelen we naar de oude stad om nog wat te drinken. Het is redelijk druk overal en ik vraag me af hoe hier de gevolgen van de crisis het hoofd wordt geboden. Wie treft dit, hoe gaat men er mee om? Wordt er minder geshopt, uit gegaan, feest gevierd of valt het in zo'n toeristische regio nog wel mee? Natuurlijk, we zien tal van slecht onderhouden huizen, krakkemikkige voertuigen en rommelig geklede mensen. Maar we zien ook dure auto's, parea's met tafels vol eten en Griekse lady's in dure kleding en op stiletto's door de straten defileren. Het prijsniveau vind ik ook niet anders dan vorige jaren; er zijn grote verschillen afhankelijk van locatie en entourage. We dragen bij aan de omzet en doen een heerlijk wijntje op een terras.

Rethymnon in de zon

Fri, 14 Oct 2011 00:01:00 +0200

Wow, vandaag gaat het er dan toch van komen. De ZON GAAT SCHIJNEN. Ik kan het al zien als ik vóór het ontbijt even op het balkon rondkijk. Daar komt blauwe lucht aan. En inderdaad, tijdens het ontbijt trekken de wolken helemaal weg en zien we alleen maar blauw. Het voelt wel nog heel fris aan buiten dus we besluiten eerst naar het fort te wandelen en alvast te kijken waar we vanmiddag naar het strand gaan.

De lucht voelt nog fris aan als we richting fort wandelen maar het kan niet missen, de zon blijft voorlopig schijnen. Het fort van Rethymnon is behoorlijk groot. Gebouwd door de Venetianen, met dwangarbeiders, is volgens het reisboekje een symbool van angst, onderdrukking en martelaarschap. In augustus 1944 sprongen de vrouwen van Rethymnon van de muren om niet in gijzeling te worden genomen door het terugtrekkende Duitse leger, dat het fort bovendien veel schade toebracht. Recent is het fort compleet gerestaureerd (en men is nog bezig) en ademt nu een aangename rust uit. Het is nu lastig voor te stellen dat er zich zulke grote tragedies hebben afgespeeld. Het uitzicht op de stad en haven is prachtig.

Hoektoren op het fort

Uitzicht vanaf het fort

Het wordt toch weer bewolkt en in plaats van het geplande strand wordt het een middagje door de stad slenteren. Het is een leuke stad, met nog veel authentieke oude Venetiaanse huizen, deels prachtig opgeknapt, deels (nog) enorm vervallen. Veel winkels en overal is van alles te eten en te drinken. Zittend op het leuke centrale terras van Cul du sac bekijken we het heen en weer gaande lopende en fietsende (vooral de Griekse jeugd) verkeer. Verbazen ons over de dik ingepakte Grieken (voor hen is de winter duidelijk begonnen) en over de vele pakjes die men meesleept (hoezo crisis?). Een opa wandelt met z'n kleinkind in de buggy, het arme kind is helemaal klaar voor een bezoekje aan de Noordpool, compleet met dikke sokken en ijsmuts. Dé schoenentrend zijn kleurige regenlaarzen en ik heb nog nooit zo'n bonte verzameling paraplu's in het straatbeeld gezien.

Ergens boven Rethymnon schijnt een tuin te zijn met bijzondere wilde Kretenzische planten: het natuurpark of te wel 'Biotopi'. Een onduidelijk foldertje van de VVV moet ons op weg helpen en al is ons vertrouwen hierin niet zo groot, eind van de middag gaan we toch op pad. De dame uit het hotel valt van verbazing om als we zeggen te gaan wandelen en ze denkt dat dit misschien wel niet kan. Een taxi is beter... Aan wie we het onderweg ook vragen, niemand kan ons vertellen hoe we er heen moeten lopen maar de wandeling die we maken is mooi dus we zien wel of we er ooit aankomen. Wat ook niet lukt, maar ach wat geeft het, het uitzicht is geweldig, het ruikt overal heerlijk en is daarom sowieso genieten. Ik vind zelfs nog een steen met een fossiel van een slak erin (althans daar lijkt het sterk op) en weersta de neiging om deze mee te nemen en in m'n tuin te leggen ter waarschuwing aan alle levende slakken daar.

Zicht op Rethymnon

Chania – even in Italiaans-Griekse sferen

Tue, 11 Oct 2011 17:17:00 +0200

Dinsdag is het nog steeds heel erg bewolkt maar wel droog en we besluiten om naar Chania te gaan. Het is een goed uur met de bus en eventjes na enen lopen we vanaf het busstation naar het centrum van Chania. We komen niet ver, want doorkruisen een hoekterrasje waar duidelijk meeting point is van de locals om koffie en bijkletsen te combineren. De verleiding is te groot en we ploffen neer. Alleen koffie, de meest heerlijke gebakjes in de vitrine negeren we dapper. Er zijn grenzen aan de mate waarin we toegeven aan alle culinaire uitspattingen deze vakantie...

Chania, stad van de minaretten, Venetiaanse koopmanshuizen en kleine straatjes in de oude stad, is betoverend en charmant, volgens de reisgids die ik raadpleeg en ik moet zeggen dat ik me hier wel in kan vinden. In de oudheid stond de stad bekend als Kydonia. Op de Kastelli-heuvel aan de haven, zijn veel Minoïsche overblijfselen gevonden, waaronder de resten van een paleis. De stad heeft vele overheersingen gekend. Vooral de Venetianen (eind 13^e eeuw - halverwege de 16^e eeuw) en de Turken (daarna) hebben hun stempel op de stad gedrukt. Na een korte periode van zelfstandigheid sloot Kreta zich in 1913 bij Griekenland aan. De hoge Venetiaanse muren om de stad werden grotendeels afgebroken toen de stad uitbreidde. Tegenwoordig is Chania het handelscentrum in Westelijk Kreta. Het is een levendig stadje, waar toeristen en inwoners zich mengen en er overal wat te zien en te beleven valt. De stranden zijn aan de rand van de stad en vrij klein en smal.

De haven van Chania is behoorlijk groot; toch trotseren we de storm en wandelen hem grotendeels af. Erg leuk is het stadsdeel achter het fort vol grappige winkeltjes, trendy cafés en restaurantjes. De winkels in Chania zijn over het algemeen wat duurder dan Rethymnon, dus vooral geschikt om te kijken (en dan eventueel in Rethymnon te kopen). Voor ons komt daarbij dat we er rondwandelen tijdens de siësta, dus veel winkels zijn tot 18.30 uur gesloten. En na een paar uren rondstruinen en een halve liter wijn op een leuk terras houden we het voorgezien en nemen de bus terug. Zo zijn we rond kwart over acht in ons hotel en maken ons op voor diner en voetbal.

Zicht op de haven van Chania

Een van de vele smalle straatjes in de oude stad.

Het assortiment; uien, watermeloenen en een enkele pompoen.

Zonnig Kreta in de regen

Mon, 10 Oct 2011 20:36:00 +0200

Woensdagavond hebben we de knoop doorgehakt: nog een weekje naar de zon en om precies te zijn naar Kreta. Heerlijk eiland, zuidelijk genoeg om nog lekker weer te hebben en de belofte van weeronline.nl dat het de komende 10 dagen achten en negens zou regenen als het gaat om waardering van de dag. We zijn nu twee dagen op Kreta en het regent inderdaad. Alleen geen achten en negens maar water, veel water. Donkere wolkenluchten worden afgewisseld door een heuse opklaring met veel zon alleen langer dan een kwartier duurt deze gewoonlijk niet. Te kort om te wennen, lang genoeg om te smaken naar meer. Vandaag sprankje hoop, het schijnt vanaf woensdag beter te worden...

Voor dit sprankje hoop hebben we een aardige reis gemaakt. Zondag om 2 uur vertrok ik uit Middelburg en om kwart voor 7 zaten we kant en klaar in het vliegtuig. Helaas vertelde de piloot even later met enige humor dat de Griekse luchtvaartautoriteiten besloten hadden deze zondag eens stipt te doen wat ze zouden moeten doen en bovendien in een wat vertraagd tempo. Waardoor wij lijdzaam moesten wachten op het moment dat we het Griekse luchtruim mochten binnenvliegen. We wachtten, wachtten en wachtten. De ons beloofde versnapering bestond uit een flesje water, maar hoera we zouden wat te eten krijgen als we vlogen (wat uitsluitend een broodje kaas bleek te zijn dat ik niet lust, maar dat ter zijde..). Om 11 uur gingen de motoren aan en niet veel later mochten we inderdaad de lucht in. Griekenland here we come!

We logeren in Rethymnon omdat dit alles combineert: een leuke oude binnenstad, een levendige en echt Griekse atmosfeer, aardig strand (nog niet van kunnen genieten), een haventje en het nodige te zien in de directe omgeving. Vandaag (maandag) verkennen we de stad, tussen de hoosbuien door weliswaar, maar zoals een Griek zei 'jullie zijn toch niet van suiker?'; kanena problima dus. Het is heerlijk om hier te zijn en de zon komt vast ook nog wel.

Foto's: flinke buien boven Rethymnon en een kijkje nemen in een kleine bakkerij waar het bladerdeeg voor de baklava wordt gemaakt.

Donkere wolken boven Rethymnon

Bladerdeeg maken

Griekenland, land in vertwijfeling

Sun, 25 Sep 2011 20:42:00 +0200

Over de Griekse crisis (of wat mij betreft de crisis van ons allemaal die momenteel vooral Griekenland treft) hou ik mij op dit blog zeer rustig. Je kunt er veel woorden aan wijden, alle woorden bij elkaar kunnen toch niet uitdrukken hoe het nu écht is om te leven in een land dat aan de zijlijn van Europa is gezet. Gedirigeerd naar de periferie van onze gestroomlijnde wereld, met de o zo beschaafde, correcte en altijd de waarheid sprekende rijke landen (...) die het altijd beter menen te weten. En ondertussen van harte mee hebben geholpen om de situatie zo uit de hand te laten lopen. En dat dit per dag ernstiger lijkt te worden laten de volgende artikelen zien.

Het is in en in triest dat de 'gewone' Griek, die nu vaak met een kleine onderneming of twee banen probeert het hoofd boven water te houden de rekening betaalt van járenlang wanbeheer bij de overheid. Daar waar het ambtelijk een grote puinhoop is en inefficiëncy en corruptie de norm zijn, waar vrije ondernemers via belastingontduiking hun riante levensstijl financieren, moeten veel kleine ondernemers en mensen in loondienst de torenhoge belastingen ophoesten die nodig zijn om Europa te vriend te houden. En dat terwijl er, als iedereen normaal de belasting zou betalen die hij verschuldigt is en de overheid de eigen dienstverlening zou verbeteren, een gezonde financiële toekomst binnen bereik komt.

Voor wie het interesseert hoe ernstig de problemen nu werkelijk zijn, voor wie meeleeft met de Griekse bevolking, voor wie zich zorgen maakt of de overheid wel in staat zal zijn om de problemen werkelijk aan te pakken en ook voor wie denkt dat Griekenland een land vol luiaards is dat nu z'n welverdiende loon krijgt. Lees enkele van onderstaande artikelen en vorm je een beeld van hoe het moet zijn om je in zo'n bijna uitzichtloze situatie te bevinden. De artikelen zijn van de laatste dagen.

Richting een financiële genocide

Grieks drama - niemand komt nog buiten door geldgebrek

Boeten voor andermans crisis

De crisis op Kreta (film)

NOS-uitzending 29 september

Volkskrant - 8 oktober. Doorbreek de macht van de elite in Griekenland.

Ook de Lychnari, tijdschrift over Griekenland, besteedt aandacht aan de crisis in z'n laatste nummer. Een voorproefje.

Bruno Tersago, een Belgische journalist die in Piraeus woont, houdt een weblog met zijn kijk op de actuele situatie in Griekenland.

Waar heb ik het nu zo druk mee?

Tue, 20 Sep 2011 22:23:00 +0200

Goeie vraag. Alweer is de avond omgevlogen. Om zes uur was ik thuis, om half zeven zat ik met bord op schoot (lang leve koken voor twee dagen en de magnetron..) naar Masterchef te kijken. Hoera! Het was in elk geval weer gelukt om tijdig te eten, want Masterchef kijken met lege maag hou ik niet lang vol. Dan loopt het water uit de mond, krijg ik trillende handen en ben in staat om alles wat naar eten ruikt uit de kast te trekken. Maar goed, na Masterchef vanavond toch tijd zat om een heel blog te schrijven. Niet gelukt, waarom?

Appels omgezet in appelcompote (jammie: stukjes appel bestrooien met snufjes cacao en kardemom, eetlepel of twee honing erbij en zachtjes laten koken. Als de appelstukjes bijna uit elkaar vallen snufje kaneel erbij. Goed roeren, proeven of het zacht is en goed smaakt. Smakelijk!) en inmiddels in de vriezer gedaan. Afgewassen (jaaaaaaaaaaaaa, nog geen afwasmachine hier), kamer opgeruimd (bom ontploft) en tot slot vriendin gebeld (veel te lang). En mail gestuurd met link naar kattenupdate op Youtube.

Voor de liefhebber hierbij een link.

To blog or not to blog

Mon, 19 Sep 2011 17:52:00 +0200

Een weblog hebben en een week niet schrijven is een soort van blogger-zelfmoord. Dat las ik een tijd geleden ergens op internet. Ik moest er vandaag weer aan denken toe ik me realiseerde dat de laatste weken voorbij gevlogen zijn en ik al VIER WEKEN niets geschreven heb. Althans niet op mijn weblog. Schande. Ik weet het en beloof niet eens dat ik mijn leven zal beteren. Mijn voornemens zijn namelijk onveranderd positief, alleen word ik dagelijks ingehaald door de realiteit van te veel plannen voor te weinig tijd. O ja? En hoe zit het dan met keuzes....?

Iedere minuut kun je maar een keer uitgeven, het is aan jou om te beslissen waaraan. Niet alleen de dingen goed doen is belangrijk, kijk vooral naar 'de goede dingen doen'. Tijd is er in overvloed, kies bewust hoe je deze besteden wilt. Als je alle tijd van de wereld zou hebben zou je dan nu andere dingen doen? We hebben het niet druk; we zijn gewoon lekker bezig. En ga zo maar door, de wijze raad spat van scherm en pagina's. Vele goeroes hebben nog meer antwoorden en tegelijkertijd gaat de dagelijkse tredmolen voort.

Niettemin, vier weken geen posting is natuurlijk niet de bedoeling terwijl de onderwerpen voor het oprapen liggen. Het is jammer om daar niets mee te doen. Vanavond krijg ik bezoek (met Griekse koekjes, daar zet ik dus echt alles voor opzij ...!) maar morgenavond pak ik de digitale pen ter hand. Nu nog even bedenken of ik het dan over Griekenland ga hebben of over eten...

Buiten eten, altijd een feest(je)

Sat, 20 Aug 2011 16:00:00 +0200

Vandaag is ons eindelijk weer eens een mooie dag beloofd. Ik geniet al bij voorbaat en besluit om in elk geval een volgend recept te maken uit het kookboek 'De Griekse keuken thuis'. Kijkend bij de zomerrecepten (boek is op seizoen ingedeeld) kan ik eigenlijk niet kiezen. Misschien de lamssouvlakia? Eerst maar naar de supermarkt en daar eens in het vleesschap kijken. Ik besluit om een plak lamsbout te nemen en inderdaad souvlakia te gaan maken (maak a.u.b. nooit souvlakia met varkensvlees, dat is echt veel minder lekker). Lamssouvlakia is snel klaar en op een zonnige dag als vandaag is dat dus erg makkelijk.

Omdat ik geen zin heb om voor 2 mensen de barbecue op te stoken en mijn ovengrill het niet meer doet, ga ik beetje vrij om met het recept. Ik ga de spiesjes op de grillplaat bakken. Dat betekent dat ik ze alleen met het vlees maak en de paprika en ui apart roerbak en als een bedje groente onder de spiesen serveer. Verder bak ik er wat aardappelen in de oven bij: Neem voor 2 personen 2 grote aardappelen, boen ze goed af (niet schillen) en snij die in mooie partjes (zoiets als Vlaamse frites). Maak een mengsel van 1 el olijfolie, een klein beetje citroensap, wat peper en rozemarijnnaaldjes (in kleine stukjes) en vermeng de aardappelpartjes goed met dit mengsel. Spreid ze uit op een met bakpapier beklede bakplaat en strooi er wat zeezout over. Zet ze 20-25 minuten in een op 200 graden voorverwarmde oven. Halverwege de baktijd een keer omscheppen. Smaakt superlekker bij de souvlakia! Verder doe ik er vanavond een tomatensalade bij, met rode ui en basilicum.

Lamsspiesen (arni souvlakia)

Voor 2 personen: ongeveer 300 gram lamsschouder* - 1 grote rode ui - 1 rode of gele (of gemengd) paprika, in vieren gesneden en van zaadlijsten ontdaan - 2,5 el olijfolie - sap van ½ citroen - 1 teentje knoflook, geperst - 1 tl gedroogde oregano (en een paar takjes verse als je die hebt) - ½ tl gedroogde tijm (of enkele takjes verse tijm, gehakt) - zout en versgemalen zwarte peper.

Snijd het vlees in ca 4 cm grote stukjes. Beetje vet mag er gerust aan blijven zitten , dan droogt het vlees niet uit tijdens het roosteren. Snijd de ui in partjes van twee of drie laagjes. Snijd de stukken paprika nog een keer door de helft.

Schenk de olie en het citroensap in een grote kom. Voeg knoflook en de kruiden en peper en zout naar smaak toe. Klop het mengsel goed door. Roer het vlees door het mengsel en zet het (met deksel/cellofaan erover) minimaal 4 uur in de koelkast. Roer het een paar keer om.

Haal de brokjes vlees uit de kom en bewaar de marinade. Rijg de blokjes afgewisseld met een stukje paprika en een stukje ui aan metalen spiesen. Leg deze op een rooster of bakplaat en bestrijk ze met een in de marinade gedoopt kwastje.

Zet de grill aan of steek de barbecue aan. Rooster de souvlakia 10 minuten onder de matig hete tot hete grill of boven de gloeiende kooltjes. De spiesen mogen niet te dicht bij de hittebron liggen. Wacht tot het vlees begint te schroeien, draai ze dan om en bestrijk opnieuw met de marinade. Rooster ze nog zo'n 10-15 minuten. Serveer ze dan meteen.**

* Ik maak het vandaag met lamsbout, zonder bot. Kan ook prima met lamsbiefstuk. Let wel even op de baktijd, staat op de verpakking, en pas de roostertijd hierop aan. Lamsbiefstuk is namelijk heel snel gaar.

** Ik rooster nu dus alleen de vleesstukjes op de grillplaat, dat gaat iets sneller. Tegelijkertijd roerbak ik de in reepjes gesneden paprika met de partjes rode ui tot een groentemengsel. Ik doe dit mengsel op de borden en leg de souvlakia er boven op. Daaroverheen gaat wat verse oregano en wat dunne ringen rode ui.