Onderweg naar Ithaka

Methoni als een modern sprookje

Fri, 11 May 2012 20:20:00 +0200

Regelmatig krijg ik de vraag waar de foto op de homepage gemaakt is. “Is dat echt in Griekenland?” Ja, zeker, het is (uiteraard..) echt in Griekenland. De foto is gemaakt op het fort van Methoni in mei 2009. Ik was er vroeg, het weer was zonnig en warm en wat heiig boven zee. De sfeer op deze prachtige site was bijna sprookjesachtig, vooral door het decor van de grijzige ruïnes tegen een achtergrond van mistflarden op zee.

Omdat ik er al zo vroeg was liep ik er met slechts enkele andere bezoekers rond, wat de mystieke werking zeker nog versterkte. Het was er stil en je werd ook van binnen stil door deze bijzondere sfeer. Overal rook het heerlijk en de kleuren van de vele bloemen maakten het plaatje compleet. Heerlijk om zo rond te dolen, de geuren op te snuiven, de aangename warmte van de vroege ochtendzon op je vel te voelen en te ervaren hoe het verleden nog zo dichtbij kan zijn.

Ik heb er erg veel foto’s gemaakt, enkele van de mooiste plaats ik hieronder. Iedereen die het zuiden van de Peloponnesus bezoekt (zuid-west om precies te zijn) kan ik een bezoekje aan Methoni van harte aanbevelen!

Het Griekse hoekje

Tue, 08 May 2012 20:57:00 +0200

Wat was dat leuk afgelopen zondag! Voor het eerst stonden we met onze boeken op de jaarlijkse grote boekenmarkt in Middelburg. Een markt met 140 kramen en een fantasisch, gevarieerd en specialistisch aanbod aan 2e hands en nieuwe boeken. Spannend om hier een keer aan mee te doen. Omdat ik fanatiek Griekenland gerelateerde boeken heb verzameld de afgelopen jaren (en er dus veeeel te veel in huis heb..) besloot ik om Griekenland als centraal thema te kiezen. Met veel verrassende ontmoetingen en soms bijzondere verhalen als resultaat!

Van te voren had ik via Twitter en het Oriste forum (Griekenland-forum met veel leden) verteld dat ik dit een keer ging doen. Dat had al veel leuke reacties als gevolg! Zoveel mensen die ook van Griekenland houden en me succes en plezier toewensten op deze markt. Vrienden die de dag ervóór nog een tasje boeken kwamen brengen! Op de dag zelf stonden de eerste Griekenlandbezoekers al tegen 10 uur bij de kraam, die herkenbaar was aan de Griekse schoolkaart die we hadden opgehangen. Het werd de hele dag erg gezellig in het 'Griekse hoekje'!

Veel boeken kregen een belangstellende volgende eigenaar en ik hoop dat er enthousiast gelezen wordt de komende weken. Leuk om diverse forumleden nu ontmoet te hebben en minstens zo leuk om, hopelijk, ook toevallige bezoekers aangestoken te hebben met het Griekenlandvirus. De Grieken hebben het nodig dat we toch blijven gaan en waar mogelijk mee helpen aan het weer in beweging krijgen van de economie. Al zal dat niet meevallen met de verkiezingsuitslag van afgelopen zondag. Hoe het verder zal gaan? Geen idee, ik wens iedereen die erbij betrokken is veel wijsheid toe en hoop op een of beter nog vele goede ingevingen en de nodige daadkracht om deze te verwezenlijken.

Tja, en nu zoveel boeken uit de collectie zijn verdwenen, moet ik natuurlijk weer hard gaan sparen voor volgend jaar! En voor het aanbod op de site. Aankomend weekend ga ik in elk geval de lijst helemaal updaten, want ik heb de afgelopen weken ook van alles aangekocht. En er zijn natuurlijk boeken verkocht die nu mogelijk nog op de lijst staan. Leuke klus om dat uit te gaan zoeken.

Restjesschotel, snel en verrassend lekker!

Tue, 10 Apr 2012 19:58:00 +0200

Onvoorstelbaar hoe sommige weekenden als een bliksemflits aan de hemel voorbij kunnen schieten. Je kijkt er vol verwachting naar uit, mist de flits, hoort de knal, even wat beweging en dan is het al weer voorbij. Einde beleving, over tot de orde van de dag. Zo'n weekend was het afgelopen Paasweekend voor mij. Geen idee meer wat ik allemaal heb gedaan, maar de herinnering is goed. Het was leuk, inspirerend en lekker.

Lekker was het (uit) etentje op zondagavond, lekker was de Paasbrunch gisteren, op het verjaardagsfeestje van een vriendin en lekker was ook het restjesdiner van vanavond. Gisteren heb ik een van de gerechten gemaakt voor de brunch en de restjes van de ingrediënten in de koelkast gelegd met de gedachte er vandaag van alles bij te kopen voor vanavond Maar de dag was te snel om, de winkels te snel dicht en resultaat van dit alles was dat ik gekookt heb met wat in de koelkast lag.

En dat bleek verrassend lekker! Per persoon: driekwart rode en een halve paprika in halve reepjes, een kleine ui en 100 g voorgekookte aardappelplakjes 10 minuten roerbakken in de wok. Beetje zout en peper en een theelepel Provencaalse kruiden erbij en tot slot 75 g gerookte zalmsnippers en een handje fijngesneden peterselie erdoor. Even doorwarmen en klaar! Snel en uiterst smakelijk.

Hot en spicy: kennismanagement in organisaties

Sun, 25 Mar 2012 19:17:00 +0200

Vandaag was het in heel Nederland prachtig weer, behalve op het meest westelijk puntje van Walcheren. In Westkapelle was het nevelig en koud, met dank aan de zeedamp die over dit uiterste puntje van het eiland dreef. En toevallig logeer ik deze weken op dat uiterste puntje, met als gevolg dat ik vanmiddag niet van de zon heb genoten. Natuurlijk, ik had spoorslags in de auto of beter op de fiets moeten springen om ergens anders naar toe te gaan. Niet gedaan. Ik heb me met het onvermijdelijke verzoend en het nadeel als een voordeel geframed. Zo kon ik me deze middag met schrijven bezig houden en zijdelings met mijn werk. Ik heb van alles over kennismanagement op papier gezet. In Jip en Jannekevorm zodat zelfs ik het kan snappen. Interesse? Lees dan vooral verder...

Kennismanagement is hot. Steeds meer beseffen organisaties dat kennis delen cruciaal is om met minder mensen meer werk te verzetten. En dat werk ook nog eens goed te doen, innovatief en creatief en afgestemd op wat gevraagd wordt en nodig is. Slim en effectief samenwerkend met alle partijen die relevant zijn. Kennismanagement is ook spicy, want niet eenvoudig en met een hoog afbreukrisico in de eigen organisatie. Je bent er niet met het beschikbaar stellen van optimale faciliteiten, het vraagt ook inzet op terreinen als cultuur, structuur en leiderschap. Onderstaand artikel is een vertaalslag van wat ik heb gelezen over kennismanagement en hoe ik daar in mijn werkomgeving aan probeer bij te dragen.

Kennismanagement in organisaties

Om slimmer en innovatiever te werken en daarbij tot betere resultaten te komen is het delen van informatie en kennis en het samen nieuwe kennis creëren essentieel. Daarom wordt steeds meer aandacht besteed aan het laagdrempelig ontsluiten van alle benodigde informatie en kennis, het actief delen hiervan via allerlei kanalen en het leggen van verbindingen tussen mensen, die samen gebruik kunnen maken van de beschikbare kennis en deze bovendien verder kunnen verrijken.

Kennis
Kennis is de optelsom van informatie, ervaring, vaardigheden en attitudes. Kennis is opgenomen in documenten (expliciete kennis) en vooral in hoofden van mensen (impliciete kennis). Wil je als organisatie profiteren van alle beschikbare kennis en deze kennis bovendien optimaal laten aansluiten bij de behoeften van de organisatie, dan moet je investeren in kennismanagement.

Kennismanagement
Kennismanagement is het beheren van de kennisprocessen in een organisatie met als doel alle kennis die nodig is om de taken uit te kunnen voeren, beschikbaar te krijgen voor alle medewerkers (en samenwerkingspartners). Aanpak om kennisprocessen te beheren:
a) Vaststellen welke kennis nodig is op grond van visie, missie, strategie en doelen;
b) Inventariseren welke kennis waar beschikbaar is en ontwikkelen van kennis die ontbreekt;
c) Kennis toegankelijk maken (laagdrempelig en begrijpelijk maken van alle kennis, zowel in documenten als in personen);
d) Organiseren en stimuleren dat kennis gedeeld wordt (faciliteiten en houding van mensen);
e) De aanwezige kennis toepassen, periodiek evalueren in het licht van visie, missie, strategie en doelen en de kennis vervolgens waar nodig aanpassen.

Het succes van kennismanagement is afhankelijk van de cultuur van de organisatie, de structuur, de wijze waarop mensen gemotiveerd of beloond worden voor hun inzet bij kennisprocessen en door de middelen om kennisprocessen te faciliteren.

Organisatiecultuur
In een kennisvriendelijke cultuur staan medewerkers open voor nieuwe kennis en zijn bereid om kennis te delen. Individuele betrokkenheid bij de organisatie en de professionele collega's zijn ook belangrijke elementen van een kennisvriendelijke cultuur evenals het communicatieklimaat. Open communicatie, voldoende horizontale en verticale informatie-uitwisseling, betrouwbaarheid van informatie, toegankelijkheid van collega's, samenwerking en onderlinge steun en een algehele cultuur van kennisdeling zijn essentieel.

Motivatie
Motiverende factoren kunnen mensen stimuleren om zich actief met kennis bezig te houden. Zo is het erg motiverend wanneer het hoger management steeds weer aangeeft kennismanagement erg belangrijk te vinden en inbreng ook beloont (feedback, waardering, prijs). Daarnaast is het expliciet stimuleren van creativiteit, experimenteren en leren belangrijk. Een duidelijke visie hebben op het gebied van kennis en deze helder communiceren naar de medewerkers draagt ook bij aan de motivatie. Tot slot is het van belang om belemmeringen in het kennis delen zoveel mogelijk weg te nemen. Hoge werkdruk en daarmee gepaard gaande focus op het primair proces is vaak een belemmerende factor.

Organisatiestructuur
De organisatiestructuur van een organisatie is van invloed op het kennismanagement. Formele hiërarchieën en scheidingen tussen verschillende organisatieonderdelen kunnen de uitwisseling van kennis tussen deze onderdelen tegenhouden. Je moet dan ook flexibel met de grenzen omgaan om kennismanagement te bevorderen. Het is juist belangrijk om te stimuleren dat medewerkers van verschillende organisatieonderdelen met elkaar samenwerken (multidisciplinaire teams, afdelingsoverstijgend) en zo kennis met elkaar delen. Ook is het belangrijk om medewerkers autonomie te geven zelf actief kennis te delen met wie ze dat willen en nodig vinden.

Vastleggen en interactie
Enerzijds richt kennismanagement zich op het toegankelijk maken van kennis die in de organisatie aanwezig is, zoals via documenten, kenniskaarten (wie weet wat) en een kennisbank waarin medewerkers hun kennis en ervaringen opnemen. Anderzijds is kennis ook gekoppeld aan personen en moet kenniscreatie en -deling vorm krijgen in directe interactie en samenwerking tussen personen. De focus kan per organisatie of organisatieonderdeel verschillen. Bij innovatieve processen is interactie tussen personen van belang, bij het werken volgens vaste procedures is het vastleggen van kennis in documenten relevant. In beide gevallen is het relevant te weten wie welke kennis heeft.

Kennisinfrastructuur
Een goede kennisinfrastructuur is essentieel voor het succes van kennismanagement. Hierbij zijn de technische infrastructuur (ICT) van belang en organisatorische infrastructuur.

Technische infrastructuur
Een (sociaal) intranet met kennisbank waarin medewerkers hun informatie, vaardigheden en ervaringen opslaan en beschikbaar maken voor collega's, is een voorbeeld van zo'n technische infrastructuur met als belangrijkste onderdelen:

a) de opslag van informatie en kennis (kennisbank);
b) communicatiekanalen tussen de medewerkers (fora, blog, sociale media);
c) faciliteren van actieve kennisdeling en samenwerking (samenwerken aan een document, online vergaderen)

Organisatorische infrastructuur
Hierbij gaat het er enerzijds om dat de rollen en functies van kennismanagement benoemd worden (kennismanager, kennisafdeling of aandachtsfunctionaris die zorg draagt voor het faciliteren van kennisdeling). Anderzijds gaat het om de inzet van concrete instrumenten voor kennismanagement, zoals mentoring of coaching, persoonlijke ontwikkelplannen, multidisciplinaire teams, bijeenkomsten en andere communicatiekanalen die kennisdeling stimuleren.

Conclusies
Succesvol kennismanagement is afhankelijk van veel factoren, waarbij het zorgen voor een kennisinfrastructuur, het bevorderen van een cultuur die op kennisdelen en samenwerking is gericht, het motiveren van kennisdelen en het wegnemen van belemmeringen essentieel zijn. We zijn er dus niet met het beschikbaar stellen van een intranet inclusief sociale communicatieonderdelen. We moeten ons via sturing (management; borging in processen), faciliteiten (laagdrempelige voorzieningen; wegnemen van belemmeringen) en communicatie actief richten op het bevorderen van kenniscreatie en kennisdelen.

Bronnen: diverse artikelen over kennismanagement.

Ook interessant, artikelen rond interne sociale media op Frankwatching.

Zolderblues

Sun, 26 Feb 2012 18:18:00 +0100

Mijn leven staat deze weken in het teken van de zolder. Het leeghalen van die zolder wel te verstaan. En niet alleen de zolder zelf, het gedeelte waar een mens meestal meer verzamelt dan dat hij ooit graag heeft bezeten, nee de hele bovenverdieping moet leeg, dus ook de twee slaapkamers en de overloop. Zucht. Het betekent praktisch gezien dat een deel van mijn dagelijks leven nu in dozen, koffers en plastic zakken wordt gestopt. Om vervolgens her en der te worden neergezet, wachtend op betere tijden. Straks zelfs inclusief mezelf.

Ook vandaag ben ik weer druk in de weer. Ik ruk kasten open, haal planken leeg, verplaats meer stapels van links naar rechts dan goed is voor de voortgang van de operatie en raak er steeds meer van overtuigd dat ik teveel spullen heb. En dat terwijl ik altijd dacht dat ik zo goed was in opruimen en organiseren. Tja. Wat je al niet moet doen om tot inzicht te komen. Blijkbaar is dat meer dan opbergdozen kopen en af en toe op de rommelmarkt gaan staan. Dat raakt geen diepere waarden en onbekende behoeften om te vergaren en te bezitten, om het maar eens wat filosofisch te benaderen. En die kom ik nu keihard tegen. Weg is de zekerheid dat ik de juiste dingen heb bewaard en twijfel aan mijn keuzes en diepere motieven van het bezit slaan toe.

Een ding is zeker, lang hierbij stilstaan is geen goed idee. De tijd dringt en actie is nodig. Over drie weken komt de aannemer en voor alles wat er dan nog staat komt redding onherroepelijk te laat. Alles wordt verwijderd, gestript, gesloopt en ongezien belanden dan ook de meest waardevolle spullen en herinneringen op de afvalhoop. Hoog tijd dus om deze met de nodige zorg en liefde in een doos te stoppen. En op te slaan in afwachting van betere tijden. Van een splinternieuwe, twee keer zo grote en twee keer zo mooie bovenverdieping waar alles weer een eigen vertrouwd plekje zal krijgen. En ik weer helemaal vrede zal hebben met alles wat ik tot nu toe om me heen verzameld heb.

Geef Griekenland een kans

Sat, 25 Feb 2012 10:26:00 +0100

Griekenland blijft het nieuws beheersen en wekelijks wordt duidelijker dat de situatie voor veel mensen heel ernstig is. Al eerder schreef ik dat het geschetste imago van de niet werkende, altijd in de zon zittende en met vrienden kletsende Griek niet de gehele waarheid is. En uit de nieuwsberichten van de laatste weken blijkt dat de nuance nog steeds ontbreekt. En toch gloort er een beetje hoop op wat meer inzicht. Een groep Griekse ondernemers in het buitenland probeert het tij wat te keren en schaart zich achter het motto 'Geef Griekenland een kans'.

Ik kan deze gedachte alleen maar omarmen en hoop dat er zowel buiten Griekenland (imago) als binnen Griekenland (drastische hervormingen en het tegengaan van corruptie) wat gaat veranderen. Hieronder enkele links naar artikelen die de situatie uitgebreid belichten.

Geef Griekenland een kans (NRC)

Give Greece a change (filmpje)

Geef Griekenland een kans (NOS)

In Griekenland botsen twee werelden met elkaar (Peter Mertens/de wereld morgen.be)

Is Griekenland nu gered? (Bruno Tersago/de wereld morgen.be)

Tot slot link naar eerder verschenen artikelen in de media.

Cirkel van invloed

Fri, 17 Feb 2012 18:54:00 +0100

Naar huis rijden na een lange en gewoonlijk drukke werkdag is altijd weer een momentje van rust. Heerlijk invoegen in de kleine file op weg naar de snelweg, gelaten accepteren dat het niet opschiet en ondertussen genieten van de muziek die mijn drukke gedachten tot rust moet brengen. Er zijn slechtere manieren te bedenken om af te kicken van de dagelijkse hectiek denk ik. Ook vanavond wervelen allerlei ´to-do's door mijn hoofd, afgewisseld met vragen waar om het gaat zoals het gaat en hoe ik in hemelsnaam toch gestructureerd mijn werk kan blijven doen in een omgeving die nog het meest weg heeft van een draaikolk onder een spectaculaire waterval.

De gedachte komt bij me op dat er toch wel erg veel energie verloren gaat aan het niet willen dat iets is zoals het is. Ik denk ineens aan Stephen Covey en aan zijn cirkel van invloed en ik besef weer dat het onzin is om je druk te maken over iets dat buiten je cirkel van invloed ligt. Covey stelt dat we goed moeten kijken of iets in je cirkel van betrokkenheid (je hebt er mee te maken maar geen invloed op de situatie) ligt of in je cirkel van invloed (je kunt invloed uitoefenen op de situatie). Geen invloed betekent dat de energie die je besteedt aan het 'stel dat' of 'het zou toch zo moeten zijn dat' verloren energie is. Natuurlijk is het altijd zinnig om te kijken of je ergens invloed kunt uitoefenen en dat dan vooral ook te doen. Maar als je heel realistisch beseft dat je geen invloed hebt op de situatie, kun je die situatie het beste gewoonweg accepteren en bekijken hoe je er mee omgaat. Wat kun je doen om jouw bijdrage aan de werkelijkheid waardevol te laten zijn voor alle betrokken partijen. Er ligt uiteraard veel meer in je cirkel van betrokkenheid dan in je cirkel van invloed.

Het inzicht heeft meteen een verbluffend effect op mijn gemoedstoestand. De mist van onsamenhangende gedachten trekt op en ik zie wat er aan de hand is en wat ik kan doen. Ik ga mij concentreren op mijn invloedscirkel, onderzoeken waar ik beweging kan veroorzaken en verder vooral doen waar mijn expertise belangrijk is en waar ik goed in ben: mensen bij elkaar brengen, betekenisgeving faciliteren en de algehele communicatie van de organisatie zodanig proberen te organiseren dat deze onze reputatie ondersteunt.

Kkkkkkkoud... tijd voor een verwarmend soepje!

Sat, 04 Feb 2012 01:00:00 +0100

Mijn telefoon geeft aan dat het buiten -10 graden is. Brrrrrr. Dat mag je met recht koud noemen. Ik heb al besloten dat ik vandaag niet naar buiten ga. Ik ben al een week geveld door een hardnekkige griep of verkoudheid, met te veel gehoest, te veel snot en te veel slaap als gevolg. En sinds gisteren komt er nog nauwelijks geluid uit als ik praat. Ook dat nog. Kortom, ben nog steeds beetje zielig en ik hoef vandaag dan ook nog niet naar buiten van mezelf. Boodschappen worden voor mij gedaan en ik ga soep maken met wat ik in voorraad heb. Een overheerlijke, supergezonde en vooral ook supermakkelijke kikkererwtensoep!

Revithasoupa

Voor 4 personen:

1,5 dl olijfolie - 1 grote ui, gesnipperd - 350 g gedroogde kikkererwten, een nacht geweekt in koud water - 1 el bloem - sap van 1 citroen - 3 el gehakte verse gladde peterselie - zout en versgemalen zwarte peper.

Verhit de olijfolie in een zware pan. Fruit de uisnippers daarin goudgeel. Stort de kikkererwten in een vergiet en spoel ze af met koud water. Schud ze om zodat ze goed uitdruipen. Doe ze dan bij de ui in de pan. Schep alles goed om en giet er zoveel heet water bij dat de erwten 4 cm onder komen te staan.

Breng het water aan de kook. Schep met een schuimspaan het bovendrijvende wit weg. Draai het vuur lager, voeg wat peper toe en leg een deksel op de pan. Kook de kikkererwten gaar in 1 - 1 ¼ uur.

Doe de bloem in een kommeptje en roer het citroensap er met een vork door. Schenk dit papje bij de kikkererwten zodra die door en door gaar zijn. Roer alles door en breng het mengsel op smaak met zout en peper. Kook alles afgedekt nog 5-10 minuten zachtjes door; roer de erwten af en toe.

Schep om de soep te binden twee opscheplepels kikkererwten uit de pan. Prak ze fijn of draai even in de keukenmachine (niet pureren!). Roer ze dan door de soep. Je kunt ook de pan even van het vuur nemen en met de staafmixer eventjes in de soep pureren (kort). Voeg de peterselie toe en proef de soep. Voeg eventueel nog wat citroensap toe. Schep de soep in voorverwarmde kommen en giet eventueel nog wat olijfolie in de kom.

Dit is dus het officiële recept. Ik doe er zelf altijd nog een theelepel kruidenbouillonpoeder in, geeft net nog iets meer smaak.

Kikkererwten zijn trouwens heel erg gezond. Ze bevatten per 100 gram 127 calorieën, 5 gram vet, 20 gram eiwit en 55 g koolhydraten. Ook bevatten ze veel voedingsvezels en meervoudig onverzadigde vetten. Zie ook beschrijving op Wikipedia.

Hij komt niet

Wed, 18 Jan 2012 19:22:00 +0100

Ik had er stiekem toch wel op gehoopt. En aangemoedigd door overtuigende voorspellingen deze zomer had ik mij er inmiddels ook al flink op voorbereid. Hout aangevoerd, schoorsteen laten vegen, schaatsen opgezocht, vriezer flink gevuld en de sneeuwschep al van de zolder gehaald. De teleurstelling is dan ook groot als ik het bericht lees in de Volkskrant: de horrorwinter komt definitief niet. Nu niet en de eerstkomende jaren niet.

Dat is toch wel nieuws. Geen weken met ijzige kou en zwaar bevroren sloten en watergangen. We hoeven geen vogels of eendjes te voeren en gaten te hakken in het ijs. Geen schaatsende menigte op de Middelburgse vesten, met zwierende paren, krabbelende kinderen, te hard schaatsende jongens, kletsende meiden en veel koek en chocolademelk om warm te blijven. Geen romantische ijsdate met onbekende gevolgen.

De horrorwinter komt niet. En dus ook geen alles overheersende witte wereld als ik wakker word en de luxaflex open doe. Geen zacht en vriendelijk geknisper van de eerste voetgangers en fietsers langs mijn huis. Geen kleine glijpartijen, gelach en gekwebbel over zoveel onhandigheid. Geen gevloek, geen gezeur en geen geruzie bij de zoveelste aanrijding. Geen avonden met port, pret en "nee, rijden gaat echt niet meer" bij het warme haardvuur.

De horrorwinter komt echt niet. Dus geen rode neus, koude wangen en bevroren haren. Geen excuus voor nieuwe laarzen met voering, een extra warme das, heel veel snert en glühwein met warme appeltaart. Geen onverwachte vakantiedagen, metingen van extremen en nieuwsuitzendingen vol ellende, plezier en leedvermaak. Nee, niks van dit alles, de winter wordt heel gewoon. Geen horrorwinter. Wat jammer toch...

Waarom zou je eigenlijk naar Griekenland gaan? 25 redenen…

Sun, 08 Jan 2012 20:10:00 +0100

Zo, voor alle twijfelaars ("schat, waar wil je heen dit jaar?"), onzekeraars ("zullen we toch maar naar een land zonder stakingen gaan?") en enthousiaste ambassadeurs ("ja natuurlijk ga ik weer naar Griekenland, want...") zet ik wat argumenten bij elkaar om ook dit jaar weer een of meerdere keren richting Zuiden te gaan. En dan linksaf natuurlijk, helemaal tot in de Zuidoosthoek. Naar dat grillig gevormde land met z'n vele grote en kleine tentakels en snippers in een turquoise zee. Wie vult mij aan?

Ja, natuurlijk ga ik weer naar Griekenland, om een, meerdere of al deze 25 redenen:

Omdat het land een eldorado is voor natuurliefhebbers. Op één dag kun je door totaal verschillende landschappen rijden; prachtige vlaktes aan de Westkust van de Peloponnesus, hoge bergen rond Olympia, spectaculaire vergezichten in Arkadia, glooiend groen landschap in Argolida. En natuurlijk een goudgeel zandstrand aan de Oostkust, in een bergachtig decor.
Omdat Griekenland (bijna) het jaar rond een heerlijke bestemming is. Wandelen doe je in het voorjaar, als het groen van het landschap wedijvert met een knalblauwe droge lucht, de gele brem langs de wegen en de vele kleuren van andere voorjaarsbloeiers het grijsgroen van kleur voorzien en als de temperatuur overdag zo heerlijk aangenaam is. Luieren, zonnen en zwemmen in de zomer, in de meest blauwe zee die je je kunt voorstellen, met een heerlijk briesje om de boel wat te verkoelen. En in het najaar, dat tot december duurt, is het water nog lang warm, doet de zon het op z'n best tot diep in oktober en kun je genieten van de rust en de beweging als de Grieken hun olijven en druiven gaan oogsten.
Omdat de bevolking doorgaans heel gastvrij is en je graag zal uitnodigen om een hapje te proeven, mee te klinken tijdens een feestje en je tegoed te doen aan al het lekkers dat op tafel staat.
Omdat het licht in Griekenland zo betoverend is. Iedereen die vaker gaat zal dat beamen, het overvalt je zodra je de vliegtuigtrap af loopt of met je auto van de boot rijdt in Igoumenitsa of Patras.
Omdat de doorgaans zo duidelijk aanwezige levensvreugde aanstekelijk werkt. Of je wilt of niet, je humeur knapt automatisch op als je door Grieken omringd bent.
Omdat verleden en heden er altijd hand in hand gaan. Naast antieke oudheden treft je moderne loungecafés aan, in oude theaters worden hedendaagse voorstellingen gegeven en er wordt door kinderen en volwassenen gespeeld en geleefd naast en op oude ruïnes.
Omdat de warmte van de zon al in het voorjaar je haren kleurt, je energiepeil verhoogt en (mits met mate) je zo'n lekker bruin kleurtje geeft.
Omdat je er heel gemakkelijk op de bonnefooi naar toe kunt, en dat zo avontuurlijk is.
Omdat er zoveel kust, strand en kades zijn. En het zo heerlijk is om 's avonds te eten aan de kade, met een kabbelende zee en een ondergaande zon als decor.
Omdat je in het land bent waar de democratie is ontstaan, waar goden tussen de mensen hebben gewoond, de mythen allemaal worden geloofd en veel beroemde filosofen, geneeskundigen en wiskundigen ons wereldbeeld in grote mate hebben beïnvloed.
Omdat er zoveel keus is in verblijf, van luxe hotel tot eenvoudige kamer en van een prachtige camping op een superplek tot een grote bungalow in een olijfboomgaard.
Omdat het Grieks zo zuidelijk klinkt en zo heerlijk onbegrijpelijk (voor wie de taal niet kent).
Omdat je er zo lekker kunt eten. Puur, authentiek en meestal met verse ingrediënten. De groenten komen uit de eigen moestuin, het vlees van een neef met een boerderij, fruit van een bevriende teler in de buurt en de vis wordt gevangen door de lokale visser. In veel dorpen en in stadsbuurten krijgen veel winkeliers zoals de groenteboer, kaashandelaar, visboer en slager de spullen ook vaak nog uit de buurt.
Omdat de verse kruiden en wilde groenten om de hoek groeien en in veel Griekse keukens dagelijks worden gebruikt.
Omdat je 's morgens de zon kunt zien opgaan vanuit de zee in het Oosten en 's avonds in zee kunt zien zakken aan de Westkust. En dat vaak niet eens zo heel lang rijden is (op een van de eilanden of op de Peloponnesus bijvoorbeeld).
En omdat die zonsondergangen spectaculair zijn.
Omdat je in je vakantie het meest geniet van onverwachte verrassingen. En die doen zich bijna altijd voor. Het licht kan uitvallen (heel romantisch), je hebt onverwachte huisdieren (echt, hagedissen zijn héél aardig), de buren zijn nogal luidruchtig (alle reden om lange avonden aan het strand of op het terras door te brengen), er wordt een spontaan openluchtconcert georganiseerd (lokale muziek of een internationale bekendheid die er op vakantie is) of in je hotel blijkt een bruiloft te worden gevierd (meevieren dus).
Omdat een mens gewoonlijk geneigd is een medemens te helpen die in de misère zit. En wie kun je nu beter helpen dan mede-EU-burgers met zorgen? Door een mede-EU-land te ondersteunen ondersteun je indirect ook een beetje jezelf, toch?
Omdat het fantastisch is te varen tussen de vele eilanden, kusten aan je voorbij te zien glijden, te raden welk eiland er links opdoemt en rechts alweer voorbij is en voortdurend alert te zijn op een opspringende dolfijn, een passerende veerboot of een zwierende zeilflottielje langs de kust.
Omdat er zoveel te lezen valt over Griekenland, z'n verleden, bijzondere romances, grote wijsgeren, intriges en heerlijke ontspannen 'ik vertrek'-story's.
Omdat er zoveel te kiezen valt. Gaan we naar het altijd zonnige en heel gevarieerde Kreta, een tochtje langs de witte Cycladen, oversteken naar een van de eilanden voor de Turkse kust, de ruige natuur van Zagoria, het binnenland van Griekenland, de Pilion of het hartje van de Peloponnesus? Of een strandvakantie in Chalkidiki, langs de Olympische kust of op een van de eilanden in de Ionische zee?
Omdat het Griekse leven zich op straat afspeelt en je daardoor snel betrokken raakt bij de dagelijkse dingen.
Omdat Grieken vaak echt in je geïnteresseerd zijn en je het hemd van het lijf vragen. Hoe oud je bent, wat je voor werk doet, hoeveel je verdient, of je kinderen hebt, wat die doen, waar je woont, hoe duur de sinaasappels daar zijn, wanneer je met pensioen kan, hoe het met Cruijff gaat, en met Ten Cate, en met Seedorf, en met Maxima, en met ...
Omdat je je altijd weer verbaast over het gemak waarmee musea ineens toch gesloten zijn (geen geld voor suppoosten), een restaurant van de een op de andere dag wordt gesloten (lotto gewonnen), de politiek het straatbeeld en gesprekken blijft beheersen (en toch een en al ontevredenheid, het heeft blijkbaar geen invloed) en geen huis, weg of overheidsgebouw ooit echt af lijkt te zijn.
Omdat, als land en bevolking je echt raken kan, Griekenland altijd in je hart zal blijven.

Simpel en lekker: vruchten-noten ontbijtkoek

Sun, 11 Dec 2011 19:16:00 +0100

Zondag is vaak zo'n dag waarop ik, zeker 's morgens voordat een visite-, wandel- of anderszins sociaal tijdstip is aangebroken, van alles bak en kook voor de rest van de week. Brood, soep, cake of zoals vandaag ontbijtkoek. Aangezien ik 's morgens een zeer beknopt, precies op elkaar afgestemd programma heb om er in te slagen rond 8 uur op mijn werk te zijn, schiet het rustig ontbijten er vrijwel altijd bij in. Als ik opsta nadat de wekker is gegaan heb ik gewoon niet meer dan drie kwartier en dan is het dus zonder ontbijt de deur uit. Geen probleem, want eenmaal achter mijn PC drink ik een mok thee en eet een plak zelfgebakken ontbijtkoek, vol vruchten en noten. Als dat niet verantwoord is?

De koek is trouwens ook geslaagd gebleken als collegiale traktatie... Voor de liefhebbers hieronder het recept.

Vruchten-notenbrood (ontbijtkoek)

Voor 12 sneden: 50 g havermout - 300 ml melk - boter - 240 g zelfrijzend bakmeel - 1 flinke tl bakpoeder - 75 g bruine basterdsuiker - 1 tl kaneel - 3 el honing - 1 ei, losgeklopt - 125 g gedroogde kersen of cranberry's* - 50 g gedroogde appel, in blokjes - 5 el grof gehakte amandelen.

Doe de havermout in een kom, schenk de melk erover en laat 30 min staan. Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een brood- of grote cakevorm in met boter en bekleed hem met bakpapier.

Zeef het meel en bakpoeder in een kom en meng havermoutmengsel, suiker, kaneel, honing, ei, gedroogd fruit en 3 el amandelen er goed door. Schep het mengsel in de vorm, strijk de bovenkant glad en bestrooi met de rest van de amandelen. Bak het brood 45 min of tot het goed gaar is en bovenop bruin (bij mij 55 min - laatste 10 min met aluminiumfolie erop). Laat het wat afkoelen in de vorm, stort het brood dan op een rooster en laat het helemaal afkoelen.

235 cal per sneetje.

* Ik varieer wel eens, doe ook wel fijngesneden gedroogde abrikozen of pruimen erbij. Als het maar in totaal niet meer dan 125 g gedroogd fruit is.

Tja, meestal haal ik de koek eruit met een 'gescheurde' bovenkant. Op de een of andere manier blijft dat nooit zo mooi glad als bij de koek uit de winkel...

Kip met kruidige rode saus – Kotopoulo kokkinisto Alonissou

Mon, 05 Dec 2011 19:16:00 +0100

Op pepernotendag heb ik zin om iets kruidigs te maken vanavond. Bladerend door het geweldige kookboek 'De Griekse keuken thuis' kom ik Kip kokkinisto tegen. Jaaa, dat gaat het worden; ik ben vrij vanmiddag dus alle tijd voor boodschappen en koken. Ik maak vaak kip kokkinisto, maar meestal bak ik gewoon wat kipdelen in de pan, verse kruiden erbij en een pak tomatenblokjes (of in de zomer verse zoete tomaten), jammie... Vandaag volg ik dus een officieel recept. Min of meer...

Er zijn veel variaties op kokkinisto van kip; onderstaand recept is van het eiland Alonissos. Voor de eilandbewoners is het geen alledaags gerecht, ze eten het alleen op zondag en op religieuze feestdagen. Het wordt in Griekenland vaak met met kritharaki (traanvormige pasta) gegeten. Rijst, gebakken aardappelen of dikke frieten zijn ook lekker!

Ik heb geen hele kip gekocht. Nog nooit gedaan, geen idee waarom eigenlijk maar ik doe het gewoon niet. Ik koop altijd kipdelen, deze keer (biologische) drumsticks en kipfilet. Als ik ga koken en alles bij elkaar pak bedenk ik dat ik geen pimentbessen in huis heb, alleen pimentpoeder. Moet geen probleem zijn. Ik ontdek ook dat de kaneelstokjes op zijn. Ik heb geen zin om weer naar de supermarkt, dus het wordt kaneelpoeder. Beide specerijen strooi ik over de kip zodra net voordat de sausonderdelen erbij gaan.

En, was het lekker? Ja, het was lekker. Wel vond ik de kleur niet echt mooi, nogal donker, komt misschien doordat ik geen pimentbessen en kaneelstokje heb gebruikt, maar de poedervarianten. Die geven meer kleur af. En ik moet zeggen dat ik mijn gebruikelijke variant met tomatenblokjes of verse tomaten lekkerder vind. Smaken verschillen. Ik heb er broccoli bij gegeten, maar veel groene groentes zullen lekker smaken en mooi kleuren bij dit donkerrode gerecht.

Kotopoulo kokkinisto

Voor 4 personen: 5 el olijfolie - 1,6 kg scharrelkip, uitgesneden - 1 grote ui, grof gesnipperd - 2,5 dl rode wijn - 2 el tomatenpuree, aangelengd met 4,5 dl heet water - 1 kaneelstokje - 3-4 hele pimentbessen - 2 laurierblaadjes - zout en versgemalen zwarte peper.

Verhit de olie in een grote braad- of hapjespan en braad de stukken kip aan. Haal ze met een tang uit de pan en leg ze apart.

Fruit de uisnippers in de hete olie op matig vuur tot ze glazig zijn.

Leg de stukken kip weer in de pan, giet de wijn erover en kook het vocht 2-3 minuten in. Voeg de aangelengde tomatenpuree, het kaneelstokje, de pimentbessen en de laurierblaadjes toe. Breng alles op smaak met zout en peper. Smoor de kip afgedekt een uurtje op laag vuur, tot het vlees gaar is. Geef er kritharaki, rijst of gebakken aardappelen/friet bij.

Eindelijk... lekker lui ezel zijn

Mon, 21 Nov 2011 18:57:00 +0100

Inmiddels is het alweer heel wat jaartjes geleden. Mijn eerste vakantie in Griekenland, het was een onvergetelijke week op Rhodos. Voor het eerst de Griekse geuren opsnuiven, een duik nemen in een turquoise blauwe zee en iedere avond smullen van zoveel mogelijk authentiek Grieks eten. Nou ja, voor zover we dat toen konden beoordelen dan. En, voor het eerst zien hoe het dagelijkse Griekse leven er uitzag. Op Rhodos wel te verstaan, en natuurlijk werd dat beeld deels beïnvloed door het ruim aanwezige aantal toeristen. Zo dachten wij aanvankelijk dat de ezels in Griekenland vooral werden ingezet als dierlijke taxi bij het vervoeren van toeristen naar de acropolis in Lindos...

Na deze en nog ontelbare andere vakanties en het lezen van stapels boeken over Griekenland weet ik dat de ezel van oudsher het werkpaard in Griekenland is. Als lastdier vervoerden ezels stenen, dozen, groenten en natuurlijk ook mensen. En ook nu nog zie je hier en daar dat een ezel wordt ingezet voor vervoer. Deze foto maakte ik tijdens een recente reis in Finikounda (Peloponnesus).

Wat er met de ezels gebeurt als ze geen lasten meer hoeven te vervoeren, tja, ik heb er eigenlijk nooit bij nagedacht. Tot ik las over enkele ezelopvangplaatsen in Griekenland. Met veel liefde en zorg wordt de ezels een prettige oude dag bezorgd. Een medewerker van de Ezelsociëteit tipte mij over enkele websites met het verhaal over deze opvang. Petje af wat er allemaal gedaan wordt voor deze trouwe makkers. Zo kunnen ze op hun oude dag lekker lui ezel zijn. Voor wie het leuk vindt om meer te lezen, hieronder een aantal leuke en informatieve websites:

Ezelopvang op Corfu

Ezelopvang op Kreta

Ezelopvang in Nederland, via deEzelsociëteit.

En terwijl ik deze links even googelde, kwam ik op het blog van De Griekse Gids terecht, waar vandaag ook een artikeltje over de Ezelopvang op Corfu is geplaatst!

Een ezeltje 'in de wacht' in Katakolo, Peloponnesus en hieronder eveneens in de wacht (baasje zat in het kafenion) in een klein dorp in de Peloponnesus:

En op een van mijn 'boekenzoektochten' kwam ik een super leuk boekje tegen. Ik dacht eerst dat het mogelijk in Griekenland afspeelt, maar dat is niet zo:

Stifado – een Griekse klassieker met rundvlees

Sat, 12 Nov 2011 21:20:00 +0100

In mijn boekenkast staat bijna anderhalve meter kookboeken. Allerlei genres, kookstijlen en keukens. Kookboeken, lezen doe ik ze vaak, er echt uit koken een stuk minder. Natuurlijk, als ik een ingewikkeld gerecht helemaal volgens het boekje wil of moet koken (wil ik meestal niet), dan volg ik minutieus het recept. Maar verder blader ik ze vaak alleen maar door als inspiratiebron. Of als start-up, waarbij ik me veel te gemakkelijk laat verleiden om toch allerlei dingen anders te doen. En natuurlijk is zo'n boek handig om te checken of smaken bij elkaar passen of wat voor eigenschappen (en calorieën!) bepaalde ingrediënten hebben. Vandaag wil ik proberen om weer eens volgens het boekje te koken, uit De Griekse keuken thuis.

Het wordt kouder én ik heb de hele middag de tijd om een stoofschotel te maken. Een ideale dag dus voor stifado, de Griekse klassieker die je met konijn (brrr, niks voor mij), rund/kalfsvlees of ook inktvis (octopus) kunt maken. Ik kies voor rundvlees en al bij het lezen van het recept bedenk ik dat ik weer al wat ga afwijken. Stifado maak je met kleine uien, zoals sjalotten of cocktailuitjes. In dit recept worden deze laatste gebruikt (en zilveruitjes genoemd, maar de verse variant is bij ons bekend als cocktailuitjes). Ik heb echter sjalotjes in huis en ga niet nog een keer naar de supermarkt.

Al lezend verrast het mij dat er geen bliktomaten of verse tomaten worden gebruikt maar aangelengde tomatenpuree. Tja, daar ga ik bijna weer; het kost me moeite maar ik besluit toch om het recept te volgen. Geen tomaten dus. Ben benieuwd. Rode wijnazijn heb ik niet in huis, beetje meer rode wijn dus... Enige andere kleine afwijking is het gebruik van vers laurierblad. In het recept wordt de gedroogde variant verpulverd in het gerecht. Een vers blad verpulveren gaat lastig maar volgens mij is het kneuzen ervan ook effectief.

En... is het lekker? Jaaaaaaaa, het smaakt super! Werkelijk heerlijk, anders dan volgens mijn gebruikelijke recept, maar minstens zo lekker. Ik geef hieronder het recept zoals ik het heb gemaakt (dus niet precies zoals in het boek staat):

Moschari stifado - stoofschotel met rundvlees en uitjes

Nodig voor 3 personen: 2 ½ el olijfolie - 500 g rundvlees, in niet te kleine blokjes - 2 teentjes knoflook, gesnipperd - 1 tl gemalen komijn - 1 klein kaneelstokje - 1 dl rode wijn - 1 takje verse rozemarijn - 1 (vers, indien beschikbaar) laurierblaadje - 1 el tomatenpuree, aangelengd met 500 ml heet water - 350 g cocktailuitjes, heel gelaten - ½ el bruine rietsuiker - zout en versgemalen zwarte peper.

Verhit de olijfolie in een braadpan en braad de blokjes vlees rondom aan. Ze hoeven niet echt bruin te worden. Roer de knoflook en de komijn erdoor. Leg het kaneelstokje in de pan, kook alles enkele tellen door en schenk dan de wijn erbij. Laat het vocht 3-4 minuten goed borrelen en grotendeels verdampen.

Voeg de rozemarijn en het laurierblaadje toe, met de aangelengde tomatenpuree. Roer alles goed en breng het op smaak met zout en peper. Stoof het gerecht afgedenkt ca 2 uur tot het vlees gaar is. Verdeel te uitjes over het vleesmengsel en schuif de pan heen en weer of roer heel voorzichtig. Strook de suiker op de uitjes. Stoof alles afgedekt nog 30 minuten op laag vuur, tot de uitjes zacht zijn maar nog niet uit elkaar vallen. Voeg zo nodig wat heet water toe. Roer heel voorzichtig de uitjes door de saus, verwijder het takje rozemarijn, het laurierblaadje en het kaneelstokje.

Serveer met gekookte aardappelen of pasta en een groene groente of bloemkool.

[foto volgt - die ben ik vergeten te maken]

Nieuwe premier in Griekenland - gaat hij het land redden?

Fri, 11 Nov 2011 10:02:00 +0100

Griekenland heeft een nieuwe premier, Lukas Papadimos. Gaat hij het land redden? Heeft hij de ideeën, de kracht en de bindingsvaardigheden om werkelijk iets te betekenen voor Griekenland? Het is goed te beseffen dat niet alleen de crisis van de laatste jaren deze catastrofe heeft veroorzaakt. Natuurlijk, het heeft het debacle versneld, maar er is veel meer aan de hand.

Voor iedereen die meer wil weten over de situatie van dit moment en zich interesseert voor de achtergrond van de crisis, investeer een uurtje tijd in deze video. Het is een uitzending van de Australische TV en is meer dan de moeite waard. De link is van het weblog van Bruno Tersago, een Belgische journalist die via zijn weblog 'Reilen en zeilen in Griekenland' bericht over de actuele situatie.

Het is herfst – tijd voor een Griekse linzensoep

Sun, 06 Nov 2011 22:24:00 +0100

Wat gaat zo'n weekend toch hard! Gisteren de hele dag op stap, dagje vriendinnengeklets in Alkmaar, laat thuis en vandaag plannen om een beetje op te ruimen. Het is een grijze dag, de zon heeft geen zin en na de middag besluit ik om eerst maar eens wandeling te maken. Mooi moment om ook even na te denken wat er vanavond op tafel gaat komen. Al na 5 minuten komt de inspiratie, het wordt linzensoep. In het heerlijke kookboek 'De Griekse keuken thuis' staat een recept en dat is zo eenvoudig dat ik uit m'n hoofd weet wat er in moet. Linzen en tomaat in blik heb ik altijd in huis, de wortel ga ik nu kopen.

Linzen zijn zo'n echt herfsteten en passen dus uitstekend bij deze grijze, herfstige dag. En als het dan een Griekse linzensoep wordt, dan krijgt het toch nog een lichte, warme uitstraling. In Griekenland worden hele voorraden linzen aangelegd voor de winter. En lekker dat ze zijn! Het geheim van deze soep is de scheutigheid met goede olijfolie. Met brood, kaas en olijven vormt de soep een hele maaltijd. Linzen zijn op zichzelf al zeer voedzaam, met zo´n 270 calorieën, 2 g vet, 21 g eiwit en 43 g koolhydraten per 100 gram.

Fakes soupa (linzensoep)
Voor 4 personen: 275 g groene linzen - 1,5 dl olijfolie - 1 ui, in dunne ringen gesneden - 2 teentjes knoflook, in dunne reepjes gesneden - 1 wortel, in dunne plakjes gesneden (ongeveer 200 g) - 400 g tomaten uit blik, in stukken - 1 el tomatenpuree - 1 tl gedroogde oregano - 1 l heet water - zout en versgemalen zwarte peper - 2 el grof gehakte verse kruiden, als garnering.

Spoel de linzen af met koud water en laat ze uitlekken. Breng ze aan de kook in een pan water waarin ze net onder staan. Kook ze 3-4 minuten door, giet ze af en zet ze apart.

Veeg de pan schoon en verhit de olijfolie erin. Fruit de uiringen daarin glazig. Roer de reepjes knoflook erdoor en stort even later de linzen weer in de pan. Voeg de wordtel, tomaat, tomatenpuree en oregano toe. Roer het hete water erdoor en voeg wat peper toe.

Breng de soep aan de kook. Draai het vuur lager en dek de pan af. Kook de soep nog 20-30 minuten door, tot de linzen gaar zijn maar nog niet uit elkaar vallen. Voeg vlak voor het opdienen zout en gehakte verse kruiden toe. Proef en voeg zo nodig nog wat peper en zout toe.

Het is smullen geblazen! Ik heb platte peterselie en oregano als verse kruiden gebruikt, maar etend bedenk ik dat munt hier ook prima bij zou passen.

Nieuwe liefde

Sun, 30 Oct 2011 10:41:00 +0100

Anderhalf jaar lang was ik de grote liefde in het leven van Bas. Zeer eensgezind deelden wij een huis, de bank en ons leven. Al zijn aandacht was uitsluitend voor mij. Maar daar is nu verandering in gekomen! Sinds kort heeft Bas een nieuwe liefde. Ze heeft mooie zwarte haren, felle blauwgroene ogen en een lenig lijf. Een lichtgewicht met spieren en een zijdezachte huid. Alles wat ik niet heb en daar is weinig aan te doen...

De nieuwe liefde van Bas heet Lola en is een en al verleidingskunst. Jong, speels en ondeugend draait ze voortdurend om hem heen en verleidt hem met gesnuffel in zijn nek. Geroutineerd duwt ze haar neus in zijn haren en eist zijn onverdeelde aandacht op. Als hij na veel heen en weer gedraai op de bank gaat zitten, kan ze het niet laten. Ze kruipt erbij en vleit zich tegen hem aan. Hij begint meteen te zoenen en Lola doet haar ogen dicht en geniet.

Ik zit op de bank en kijk het tafereel een poosje aan. Wanneer is dit begonnen? Hoe lang is dit al aan de gang? Waar ben ik de controle verloren? Ik zou toch moeten weten wat zich onder mijn dak aan het afspelen is.

Wat twee maanden geleden begon met een aarzelende toenadering blijkt een onverwacht vervolg te hebben. Na een kortstondig kat-uit-de-boom kijken, is hij toch snel voor haar charmes gevallen en nu is er geen twijfel meer mogelijk. Mijn grote kater is verliefd en ik heb haar zelf in huis gehaald...

Ook enkele filmpjes op Youtube.

Laatste dag erop uit: Georgioupoli

Sun, 16 Oct 2011 10:29:00 +0200

Laatste dag alweer en we weten eigenlijk nog niet wat we zullen gaan doen. Veel opties zijn de revue gepasseerd, een laatste dag is kostbaar, waar ga je deze aan besteden? 'Wat doet het weer' is deze week het grootste vraagstuk geworden en elke dag is het een verrassing. Vandaag lijkt het een zonnige dag te worden, maar als we even later de lucht bestuderen en nogal wat wolken in de bergen zien hangen, besluiten we om toch maar geen auto te huren om het binnenland in te gaan. Eigenlijk wilden we nog naar de Imbroskloof en ook Argyroupoli (Lappa) staan nog op het lijstje. Maar om nu een dag in wolken en misschien zelfs regen door te brengen...

Het wordt een bustocht naar Georgioupoli, een plaatsje zo'n 20 busminuten verderop. We komen net te laat aan bij het busstation om de bus van 11.20 te nemen en moeten een uur wachten. Op zaterdag is er een kleine markt naast het busstation zodat we deze tijd prima kunnen doorbrengen. Het is leuk om zo rond te slenteren en te kijken wat iedereen daar zo koopt en verkoopt. Ik koop er mijn tweede paar schoenen deze vakantie! Gisteravond een paar prachtige naturel leren sandalen met hoge hakken bij een lokale schoenmaker, nu een paar zwarte instappers voor warme dagen. Die er hier niet meer zijn, maar dat terzijde...

Eenmaal in de bus zien we de wolkenmassa uit de bergen snel naar de kust komen en hopen we dat er dan toch in elk geval geen regen uit gaat komen. Georgioupoli blijkt een leuk plaatsje te zijn met een prachtig strand. In de zomer vast behoorlijk druk, maar nu heerlijk rustig om rond te dolen. Het ligt mooi zo onderaan de bergen en heeft een leuk klein haventje. In 2006 kwam ik per ongeluk in Georgioupoli terecht toen we eind maart 's avonds met de boot in Chania (Souda) aankwamen en daar niet zo snel onderdak vonden. We besloten alvast een eindje oostwaarts te rijden en kwamen tegen half tien in Georgioupoli aan. Bij navraag in een café naar een klein hotel werd meteen actie ondernomen en speciaal voor ons de eigenares opgetrommeld van een hotelletje aan het water. Het zou binnen een paar dagen open gaan, maar het was geen probleem hier een voorschot op te nemen. We hadden geen idee van de omgeving maar het hotel was stil en schoon. De volgende ochtend zagen we pas dat we pal aan het water zaten. Toen hadden we geen tijd voor een uitgebreide kennismaking, nu is het leuk om dat dan wel te doen.

Haventje van Georgioupoli

Niet ver van Georgioupoli ligt Vamos, een bergdorp zo'n 10 kilometer verderop. Jammer dat we niet met de auto zijn, ik ben eigenlijk wel benieuwd naar dit dorp. Iemand gaf mij de tip dat je hier Griekse kookles kunt volgen (http://www.vamosvillage.gr/en/activities/cooking-lessons) en dat het heel erg leuk is om te doen. Een les duurt 4 uur en je kunt je van te voren per mail aanmelden. Ik had dat eigenlijk graag ook nog gedaan deze week maar de tijd is gewoon te kort. Ik ga het beslist een volgende keer proberen te doen. Liefst ook met een paar overnachtingen in Vamos, om ook de Griekse wijn bij het eten eer aan te kunnen doen!

Hier wordt de vis verhandeld

Het plaatsje is natuurlijk niet erg groot en na een paar uur hebben we het dan ook gezien. Eind van de middag zijn we weer terug in Rethymnon, tijd voor de laatste boodschappen. Wat moet er in elk geval mee terug naar Nederland? Juist, koekjes! Veel koekjes, in een doosje zodat ze ook heel aankomen. Ik zoek bij een bakker de lekkerste koekjes uit en laat een grote doos vullen. Jammie, ik verheug me al op thuis, wanneer ik de doos weer open mag doen... Ik heb ook al een blik olijfolie gekocht en een fles Caramelo, een wat zoete rode wijn die werkelijk verrukkelijk is. En natuurlijk gaan er wat kruidenmengsels mee en niet te vergeten een bodylotion van Korres. Ik hoop dat ik onder de 20 kilo blijf!

Een moderne vissersboot

Laatste dag, morgen weer naar huis. Het was leuk om weer op Kreta te zijn, het blijft een van mijn favoriete bestemmingen. Meer info over Kreta, onder meer op de website van Griekenland.net.

Vrijdag muziekdag in Rethymnon

Sat, 15 Oct 2011 21:17:00 +0200

Vrijdagochtend zijn we vroeg uit de veren om vóór het geplande luie stranddagje (ja, ja, de tweede al!) eerst nog een wandeling te gaan maken. Het ontbijt is zo uitgebreid dat dit ook de nodige tijd kost, dus moet de wekker worden gezet. Maar rond half 10 gaan we dan toch op pad. Het is al zo lekker buiten dat we kiezen voor een wandeling over de lange boulevard om zo maximaal van het zich op zee te kunnen genieten. Het is een en al blauw met de afwisseling van kleurige parasols en bedjes die klaar staan. En een enkele vroege vogel die zich al op het strand heeft neergevlijd. Langs de boulevard worden we regelmatig ingehaald of tegemoet gekomen door Griekse joggers met hun I-pod, vrouwen met boodschappentassen en oudjes die schuifelend genieten van de nog relatief koele ochtendzon. Wat een heerlijke dag!

Het is bijna 12 uur als we dan toch richting strand vertrekken om een dagje te luieren en te lezen. Zwemmen in het best nog warme zeewater is geweldig en ook de wandeling over het strand om weer wat kiezels te verzamelen hou ik erin. Nederland is ver weg en het Griekse leven alweer erg gewend.

Livemuziek in theater Fortezza
Via deze website zijn we erachter gekomen dat er vanavond een concert is in het kleine theater op het fort van Rethymnon. Het bijwonen van een openluchtconcert vind ik altijd weer een belevenis en we zijn dan ook vast van plan om te gaan. Het blijkt inderdaad erg leuk te zijn en de locatie is natuurlijk eveneens geweldig. Prachtig uitzicht over de stad, met een zee aan lichtjes en het zachte achtergrondrumoer van stadsgeluiden. Het concert wordt goed bezocht en levert dus genoeg op voor het goede doel van vanavond. Ook belangrijk in deze economisch zware tijden.

Er is sowieso veel live muziek in het stadje deze dagen, in de diverse mezedopolios en bars en ook vanavond hoor je overal gitaar, bouzouki en laika. Voor mij onlosmakelijk verbonden met een ontspannen Griekse sfeer is eten, drinken en naar livemuziek luisteren in de buitenlucht; altijd genieten. Aangezien het Griekse uitgaansleven pas laat begint is het overal druk en gezellig in de binnenstad; ook nog als mijn inwendige klok al roept om een bed en rust. Aangezien die klok bovendien lastig te verzetten is, zijn we vast een van de eersten die eventjes twaalf uur huiswaarts gaan. Morgen weer vroeg op en met de bus naar Georgioupoli.

Een beetje lui

Fri, 14 Oct 2011 17:08:00 +0200

De donderdag start stralend, ZON! Dit moet dan toch echt een dagje strand worden. Vanuit ons hotel (Bio Suites; echt fantastisch, fijne studio's en heerlijk eten!) is het strand op paar minuutjes afstand. Maar we staan op tijd op en gaan eerst bezoekje brengen aan de donderdagmarkt, vlakbij het parkje. Niet groot maar wel leuk. Veel groente en fruit en daarnaast wat stoffen, schoenen, kleding, tassen en sieraden.

Markt in Rethymnon

Op het strand is het redelijk rustig en het is heerlijk om naar de kabbelende zee te kijken. Eindelijk tijd om weer eens wat te lezen, te kletsen en vooral ook gewoon niks te doen. De massage die ons na 10 minuten al wordt aangeboden sla ik niettemin beleefd maar zeker af, ik moet er niet aan denken in de warmte dat gefriemel aan mijn lijf. Alhoewel, als morgen Brat Pitt langs komt... Een wandeling langs het water en een koele duik erin is een heerlijke afwisseling op deze luie dag.

's Avonds wandelen we naar de oude stad om nog wat te drinken. Het is redelijk druk overal en ik vraag me af hoe hier de gevolgen van de crisis het hoofd wordt geboden. Wie treft dit, hoe gaat men er mee om? Wordt er minder geshopt, uit gegaan, feest gevierd of valt het in zo'n toeristische regio nog wel mee? Natuurlijk, we zien tal van slecht onderhouden huizen, krakkemikkige voertuigen en rommelig geklede mensen. Maar we zien ook dure auto's, parea's met tafels vol eten en Griekse lady's in dure kleding en op stiletto's door de straten defileren. Het prijsniveau vind ik ook niet anders dan vorige jaren; er zijn grote verschillen afhankelijk van locatie en entourage. We dragen bij aan de omzet en doen een heerlijk wijntje op een terras.