Hij komt niet
Ik had er stiekem toch wel op gehoopt. En aangemoedigd door overtuigende voorspellingen deze zomer had ik mij er inmiddels ook al flink op voorbereid. Hout aangevoerd, schoorsteen laten vegen, schaatsen opgezocht, vriezer flink gevuld en de sneeuwschep al van de zolder gehaald. De teleurstelling is dan ook groot als ik het bericht lees in de Volkskrant: de horrorwinter komt definitief niet. Nu niet en de eerstkomende jaren niet.
Waarom zou je eigenlijk naar Griekenland gaan? 25 redenen…
Zo, voor alle twijfelaars ("schat, waar wil je heen dit jaar?"), onzekeraars ("zullen we toch maar naar een land zonder stakingen gaan?") en enthousiaste ambassadeurs ("ja natuurlijk ga ik weer naar Griekenland, want...") zet ik wat argumenten bij elkaar om ook dit jaar weer een of meerdere keren richting Zuiden te gaan. En dan linksaf natuurlijk, helemaal tot in de Zuidoosthoek. Naar dat grillig gevormde land met z'n vele grote en kleine tentakels en snippers in een turquoise zee. Wie vult mij aan?
Simpel en lekker: vruchten-noten ontbijtkoek
Zondag is vaak zo'n dag waarop ik, zeker 's morgens voordat een visite-, wandel- of anderszins sociaal tijdstip is aangebroken, van alles bak en kook voor de rest van de week. Brood, soep, cake of zoals vandaag ontbijtkoek. Aangezien ik 's morgens een zeer beknopt, precies op elkaar afgestemd programma heb om er in te slagen rond 8 uur op mijn werk te zijn, schiet het rustig ontbijten er vrijwel altijd bij in. Als ik opsta nadat de wekker is gegaan heb ik gewoon niet meer dan drie kwartier en dan is het dus zonder ontbijt de deur uit. Geen probleem, want eenmaal achter mijn PC drink ik een mok thee en eet een plak zelfgebakken ontbijtkoek, vol vruchten en noten. Als dat niet verantwoord is? 
Kip met kruidige rode saus – Kotopoulo kokkinisto Alonissou
Op pepernotendag heb ik zin om iets kruidigs te maken vanavond. Bladerend door het geweldige kookboek 'De Griekse keuken thuis' kom ik Kip kokkinisto tegen. Jaaa, dat gaat het worden; ik ben vrij vanmiddag dus alle tijd voor boodschappen en koken. Ik maak vaak kip kokkinisto, maar meestal bak ik gewoon wat kipdelen in de pan, verse kruiden erbij en een pak tomatenblokjes (of in de zomer verse zoete tomaten), jammie... Vandaag volg ik dus een officieel recept. Min of meer...
Eindelijk... lekker lui ezel zijn
Inmiddels is het alweer heel wat jaartjes geleden. Mijn eerste vakantie in Griekenland, het was een onvergetelijke week op Rhodos. Voor het eerst de Griekse geuren opsnuiven, een duik nemen in een turquoise blauwe zee en iedere avond smullen van zoveel mogelijk authentiek Grieks eten. Nou ja, voor zover we dat toen konden beoordelen dan. En, voor het eerst zien hoe het dagelijkse Griekse leven er uitzag. Op Rhodos wel te verstaan, en natuurlijk werd dat beeld deels beïnvloed door het ruim aanwezige aantal toeristen. Zo dachten wij aanvankelijk dat de ezels in Griekenland vooral werden ingezet als dierlijke taxi bij het vervoeren van toeristen naar de acropolis in Lindos...
Stifado – een Griekse klassieker met rundvlees
In mijn boekenkast staat bijna anderhalve meter kookboeken. Allerlei genres, kookstijlen en keukens. Kookboeken, lezen doe ik ze vaak, er echt uit koken een stuk minder. Natuurlijk, als ik een ingewikkeld gerecht helemaal volgens het boekje wil of moet koken (wil ik meestal niet), dan volg ik minutieus het recept. Maar verder blader ik ze vaak alleen maar door als inspiratiebron. Of als start-up, waarbij ik me veel te gemakkelijk laat verleiden om toch allerlei dingen anders te doen. En natuurlijk is zo'n boek handig om te checken of smaken bij elkaar passen of wat voor eigenschappen (en calorieën!) bepaalde ingrediënten hebben. Vandaag wil ik proberen om weer eens volgens het boekje te koken, uit De Griekse keuken thuis.
Nieuwe premier in Griekenland - gaat hij het land redden?
Griekenland heeft een nieuwe premier, Lukas Papadimos. Gaat hij het land redden? Heeft hij de ideeën, de kracht en de bindingsvaardigheden om werkelijk iets te betekenen voor Griekenland? Het is goed te beseffen dat niet alleen de crisis van de laatste jaren deze catastrofe heeft veroorzaakt. Natuurlijk, het heeft het debacle versneld, maar er is veel meer aan de hand.
Het is herfst – tijd voor een Griekse linzensoep
Wat gaat zo'n weekend toch hard! Gisteren de hele dag op stap, dagje vriendinnengeklets in Alkmaar, laat thuis en vandaag plannen om een beetje op te ruimen. Het is een grijze dag, de zon heeft geen zin en na de middag besluit ik om eerst maar eens wandeling te maken. Mooi moment om ook even na te denken wat er vanavond op tafel gaat komen. Al na 5 minuten komt de inspiratie, het wordt linzensoep. In het heerlijke kookboek 'De Griekse keuken thuis' staat een recept en dat is zo eenvoudig dat ik uit m'n hoofd weet wat er in moet. Linzen en tomaat in blik heb ik altijd in huis, de wortel ga ik nu kopen.
Nieuwe liefde
Anderhalf jaar lang was ik de grote liefde in het leven van Bas. Zeer eensgezind deelden wij een huis, de bank en ons leven. Al zijn aandacht was uitsluitend voor mij. Maar daar is nu verandering in gekomen! Sinds kort heeft Bas een nieuwe liefde. Ze heeft mooie zwarte haren, felle blauwgroene ogen en een lenig lijf. Een lichtgewicht met spieren en een zijdezachte huid. Alles wat ik niet heb en daar is weinig aan te doen...
Laatste dag erop uit: Georgioupoli
Laatste dag alweer en we weten eigenlijk nog niet wat we zullen gaan doen. Veel opties zijn de revue gepasseerd, een laatste dag is kostbaar, waar ga je deze aan besteden? 'Wat doet het weer' is deze week het grootste vraagstuk geworden en elke dag is het een verrassing. Vandaag lijkt het een zonnige dag te worden, maar als we even later de lucht bestuderen en nogal wat wolken in de bergen zien hangen, besluiten we om toch maar geen auto te huren om het binnenland in te gaan. Eigenlijk wilden we nog naar de Imbroskloof en ook Argyroupoli (Lappa) staan nog op het lijstje. Maar om nu een dag in wolken en misschien zelfs regen door te brengen...
Het is een fantastisch gevoel om ergens naar onderweg te zijn, zonder de noodzaak om snel aan te hoeven komen. Zo kun je dromen over en uitkijken naar het doel aan de horizon, maar je verder vooral bezighouden met het moment.